Τ — Παροιμίες και εκφράσεις
471 συνολικά
121
›
122
›
123
›
124
›
125
›
126
›
127
›
128
›
129
›
130
›
131
›
132
›
133
›
134
›
135
›
136
›
137
›
138
›
139
›
140
›
141
›
142
›
143
›
144
›
145
›
146
›
147
›
148
›
149
›
150
›
151
›
152
›
153
›
154
›
155
›
156
›
157
›
158
›
159
›
160
›
161
›
162
›
163
›
164
›
165
›
166
›
167
›
168
›
169
›
170
›
171
›
172
›
173
›
174
›
175
›
176
›
177
›
178
›
179
›
180
›
Ταύρος εν υαλοπωλείο.
Τελική ευθεία.
Τέλος όρα βίου.
Τεμπέλη έχεις; Προφήτη έχεις.
Τεμπέλης νέος, φτωχός γέρος.
Τενεκές ξεγάνωτος
Τετάρτη και Παρασκευή τα νύχια σου μην κόψεις, Και κυριακή να μην λουστείς αν θέλεις να προκόψεις.
Τέτοια ώρα τέτοια λόγια.
Τέτοιο χώμα έχω, τέτοια κανάτια φτιάχνω
Τέτοιος φίλος τέτοια πίτα.
Τέχνη θέλει το πριόνι κι όπου το βαστά να ιδρώνει.
Τζάμπα δούλευε, τζάμπα μην κάθεσαι
Τζίτζικας ελάλησε, μαύρη ρόγα γυάλισε.
Τη γίδα τη δέρνει το χαλάζι κι αυτή την ουρά της στον ανήφορο.
Τη γλώσσα χαμηλά.
Τη μεν ύδωρ φέρει, τη δε ετέρα το πυρ.
Τη μέρα σκιάζεται τα χηνάρια και τη νύχτα τα σακκιάζει.
Τη μύγα κάνει βόδι.
Τη νύχτα λαμπρός, τη μέρα σκοτεινός.
Την αλήθεια πάντα κράτει και το ψέμα ας έχει αλάτι.
Την αποβραδινή δουλειά να μην φυλάς, μόνο την αποβραδινή μπουκιά.
Την δουλειά σου Μαργαρίτα κι η δουλειά μας πάει ντρέτα.
Τήν ελευθερίαν ελοίμην ανθ ών έχω καί άλλων πολλών.
Την πέτρα στύβει και την τρίχα σχίζει.
Της αβανιάς το γέννημα σε ποντισμένο μύλο.
Της αδερφής η καρδιά βράζει σαν το τσουκάλι, του αδερφού σαν τον τέτζερη.
Της βάρκας τα νερά πάου να βγάλου.
Της κακής κυράς και τα μαλλιά της φταίνε.
Της καλομάνας το παιδί, το πρώτο είναι κορίτσι.
Της καλοσύνης το κέρδος δεν κρατά όσο της κακιας.
Της νύφης τα προικιά σαν της Λαμπρής τ’ αυγά.
Της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά.
Τι 'χες Γιάννη, τι είχα πάντα;
Τι δεν ρίχνει ο ουρανός και δεν το καταπίνει η γη
Τι έδωσε ο Θεός και τι να πάρει ο Χάρος;
Τι είναι ο κάβουρας, τι το ζουμί του,
Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε; Με ήλιο τα μπάζουμε, με ήλιο τα βγάζουμε.
Τί ήδιστον;το επιτυγχάνειν.
Τι θα γίνουμε αν δε βρέξει, και αν βρέξει πού θα πάμε;
Τι θα γίνουμε αν δε βρέξει, και αν θα βρέξει πού θα πάμε;
Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια
Τι καπνό φουμάρει.
Τι κι αν σε δέρνουν δεκατρείς, αν δε σε δέρνει ο νους σου.
Τι κοινότατον; Ελπίς. Και γαρ οις άλλο μηδέν, αύτη παρέστη.
Τι κυράτσα παπαδιά, τι κυράτσα ράφταινα.
Τι σοφώτερον; Χρόνος. Τα μεν γαρ εύρηκεν ούτος ήδη, τα δ' ευρήσει.
Τι τα θέμε τα χαλιά, σαν δεν έχουμε σκαλιά.
Τι τον θες το άσπονδο εχθρό μπροστά στον αδερφό.
Τι του λείπει του χωριάτη, φούντα με μαργαριτάρι.
Τίκτει τοι κόρος ύβριν, όταν κακώ ανδρί παρείη.
Τιμή και συμφέρον δεν χωρούν στο ίδιο σακούλι.
Τιναξε τα πέταλα
Τίποτε δεν χωρεί, ανάμεσα στο νύχι και το κρέας.
Τις δύο άκρες δεν μπορεί να φέρει ίσια.
Τις είναι θέλεις σαυτώ πρώτον ειπέ. Είθ’ ούτως ποίει ά ποιείς
Τίς ευδαίμων; Ο τό σώμα υγιής,τήν δέ τύχην εύπορος,τήν δέ ψυχήν ευπαίδευτος.
Τις λεωφόρους μη βαδίζεις.
Το 'χεις ακόμη το γαιδούρι που σου ψόφησε;
Το (πολύ) περίσσιο χαλάει το ίσιο.
Το αγόρι αφότου γεννηθεί, η κόρη αφού κατασταθεί.