Τ — Παροιμίες και εκφράσεις
471 συνολικά
1
›
2
›
3
›
4
›
5
›
6
›
7
›
8
›
9
›
10
›
11
›
12
›
13
›
14
›
15
›
16
›
17
›
18
›
19
›
20
›
21
›
22
›
23
›
24
›
25
›
26
›
27
›
28
›
29
›
30
›
31
›
32
›
33
›
34
›
35
›
36
›
37
›
38
›
39
›
40
›
41
›
42
›
43
›
44
›
45
›
46
›
47
›
48
›
49
›
50
›
51
›
52
›
53
›
54
›
55
›
56
›
57
›
58
›
59
›
60
›
Τ αγκίστρι κατάπιε με το γκέμι.
Τ' αγγειά γενήκαν θυμιατά και τα απαυτά λιβάνι, των μασκαράδων τα παιδιά γινήκαν καπετάνιοι.
Τ' Άγια Νικολοβάρβαρα ή βρέχει ή χιονίζει.
Τ' αγκάθι από μικρό αγκυλώνει
Τ' αδέρφια σκίζουν τα βουνά μέχρι να ανταμωθούνε
Τ' αδέρφια τ' αναδέλφωτα, δέντρα είναι χωρίς φύλλα.
Τ' ακριβοκόπου το πουγγί σε χαροκόπου χέρια.
Τ' αμπέλι δεν θέλει προσευχή, τ' αμπέλι θέλει το τσαπί.
Τ'αγκάθι από μικρό αγκυλώνει.
Τ΄αγκάθια δεν μαραίνονται, τα λουλούδια μαδιούνται.
Τ΄αγριμολόγου του ψαρα του κουματζή το πιάτο, δέκα βολές είν όφκαιρο και μια βολά γεμάτο
Τ΄άδεια τα άντερα γουργουρίζουν
Τ΄αδέρφια όντας σμίγουνε, τριαντέφυλλα ανοιγμένα.
Τ΄άδικο δεν το θέλει ούτε ο Θεός
Τα αβγά δε γίνονται δεμάτια.
Τα αβγά δεν βάφουν με πορδές
Τα αβγά και οι όρκοι σπάνε εύκολα.
Τα αβγά της κορακίνας δεν βγάζουνε αηδόνια.
Τα αγαθά κόποις κτώνται.
Τα αδειανά βαρέλια κάνουν τον περισσότερο κρότο.
Τα ακριβά αρώματα μπαίνουν σε μικρά μπουκαλάκια
Τα άσπρα κατεβάζουν τα άστρα.
Τα άσπρα μιλούν, τα άσπρα λαλούν, τα άσπρα είναι που κουβεντιάζουν.
Τα αυγά τα τηγανίζουνε, δεν τ' αλωνίζουνε.
Τα βόδια τα δένουν απ’ τα κέρατα, τον άνθρωπο απ’ το λόγο του.
Τα γέλια θα σου βγουν ξινά.
Τα γεράματα είναι γράμματα
Τα γεράματα, στην πλάτη έχουν γράμματα.
Τα γερατειά δεν έρχονται μοναχά τους.
Τα γινόμενα δεν απογίνονται.
Τα δάκρυα είναι η βροχή της καρδιάς.
Τα δάκρυα τα έχει πρόχειρα η γυναίκα.
Τα δανεικά ρούχα δεν ζεσταίνουν.
Τα δάση απο τα ίδια τους τα ξύλα καίγονται.
Τα δαχτυλίδια αν έπεσαν, τα δάχτυλα απομένουν.
Τα δε αισχρά κέρδη συμφοράς εργάζεται.
Τα δε μη παθήματα εάν τα αχάριστα μαθηματα γέγονε.
Τά δέ μοι παθήματα μαθήματα γέγονεν.
Τα δε μοι παθήματα τα εόντα αχάριτα μαθήματα γέγονεν.
Τα δειλά κέρδη πημμονάς εργάζεται
τα δέντρα έχουνε αυτιά και τα χωράφια μάτια.
Τα δικά μας δικά μας, τα δικά σας δικά μας.
Τα δικά μας μέλια, του άλλου ξύδια.
Τα δικά μας των γειτόνων.
Τα δόντια συγκρατούν την γλώσσα.
Τα είπε με το νι και με το σίγμα.
Τα εκ των αμαξών.
Τα έκανε Γης Μαδιάμ
Τα ελαττώματά μας είναι σύκα και δεν βροντούν, των άλλων είναι καρύδια και τρίζουν.
Τα ενενήντα εκατό δεν γίνονται.
Τα έξοδα του γάμου μας, η νύφη δεν τ' αξίζει.
Τά επίπονα τών ηδέων μάλλον ηγού συντελείν είς αρετήν.
Τα έχει τετρακόσια
Τα έχουν πάνε κι έρχονται, αλλ' η αρχοντιά απομένει.
Τα θα και τα να τα σπείρανε μα δε φυτρώσανε.
Τα θαφτικά στον παπά κι ο νεκρός στ' ανάθεμα.
Τα θέλει κανείς νηστικός, τα κάνει μεθυσμένος.
Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου.
Τα καλά και συμφέροντα, για μένα τον γέροντα.
ΤΑ καλά ξύδια ξυδιάζουν, μα τα κακά τι θα γενούν.