Τ — Παροιμίες και εκφράσεις
471 συνολικά
241
›
242
›
243
›
244
›
245
›
246
›
247
›
248
›
249
›
250
›
251
›
252
›
253
›
254
›
255
›
256
›
257
›
258
›
259
›
260
›
261
›
262
›
263
›
264
›
265
›
266
›
267
›
268
›
269
›
270
›
271
›
272
›
273
›
274
›
275
›
276
›
277
›
278
›
279
›
280
›
281
›
282
›
283
›
284
›
285
›
286
›
287
›
288
›
289
›
290
›
291
›
292
›
293
›
294
›
295
›
296
›
297
›
298
›
299
›
300
›
Το έφαγε το κεφάλι του.
Το έχει η κούτρα του να κατεβάζει ψείρες.
Το έχει ο βλάκας να φοβάται ή να τα χάνει.
Το κάθε αρνί κρέμεται απ’ το κλιτσί του.
Το καλό άλογο βγάζει το κριθάρι του.
Το καλό πηγάδι όσο νερό κι αν βγάζει δεν ξεραίνεται.
Το καλό τ΄άλογο αυγατάει την ταή (τροφή του)
Το καλό το σύκο το τρώει η κουρούνα.
Το καλό το το παλικάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι.
Το κεφάλι χωρίς μέτρα θέλει βάρεμα με πέτρα
Το λάδι και η αλήθεια πάντα βγαίνουν από πάνω.
Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν
Το λακωνίζεις εστί φιλοσοφείν.
το λέει η καρδιά του.
Το λέει η μάνα στη γωνιά και το παιδί στη ρούγα.
Το λέει της νύφης για να το ακούσει η πεθερά.
Το λες και δεν το κάνεις, την υπόληψη σου χάνεις.
Το λίγο βιος έχει και λίγες σκοτούρες.
Το λίγο πιο πάνω σπάει τη ράχη του αλόγου.
το λούσμα και το χτένισμα αδράχτι δεν γιομίζει.
Το λύκο τον κουρεύανε, πούθε παν’ τα πρόβατα.
Το μακρύ και το κοντό του.
Το μάνταλο κλείνει το κισμέτι.
Το μαρτύριο του Ταντάλου
Το μαρτύριο του Τάνταλου
Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό
Το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.
Το μέλι είναι γλυκό μα η μέλισσα κεντά
Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής
Το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής.
Το μεν πυρ ο άνεμος, τον δε έρωτα η συνήθεια εκκαίει.
Το μήλο κάτω απ’ τη μηλιά θα πέσει.
Το μοναστήρι να ‘ναι καλά, και από καλογήρους, χίλιους.
Το μυαλό σου και μια λίρα και του μπογιατζή ο κόπανος.
Το μυαλό το σπείρανε κι όσοι προλάβαν πήρανε.
Το μυρμήγκι, σαν είναι να χαθεί, βγάζει φτερά.
Το μωρό αποστρέφεται το φιλί, ο νέος το αρπάζει, ο γέρος το αγοράζει.
Το να απατήσεις έναν απατεώνα δεν είναι απάτη.
Το να πρόβατο ψοφάει το άλλο πρόβατο βοσκάει.
Το νερό με την φωτιά, φίλοι δεν γίνονται.
Τό νικάν σ αυτόν πασών νικών πρώτη τε καί αρίστη.
Το ξύλο (ή το ραβδί) έχει δύο άκρες.
Το πάθημα γίνεται μάθημα.
Το παιδί άμα δεν κλάψει, δεν του δίνει η μάνα του να φάει.
Το παλιό το σακί δε γίνεται καινούργιο
Το πείσμα βγάζει πρίσμα και το γινάτι μάτι.
Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον.
το περίσσο φως δεν βλάπτει.
Το πολύ νταμάχι τρώει το στομάχι.
Το πολύ το διάφορο τρώγει και το κεφάλι.
Το πολύ το κυρ ελέησον το βαριέται κι ο παπάς ακόμη.
Το πολύ φαί σπληνιάζει και το λίγο μαραζιάζει.
Το πολύ φιλότιμο τον βλάπτει τον φιλότιμο.
Το πονηρό πουλί κι από τα δύο πόδια πιάνεται.
Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
Το ποτάμι κάθε μέρα κούτσουρα δεν κατεβάζει.
Το πουλί απο το κελάιδημα και ο άνθρωπος απο τη λαλιά του φαίνεται.
Το πράμα που γεννάει, εκείνο και ψοφάει.
Το πρόσωπο του ανθρώπου είναι φωτιά.
Το πρωινό κακός, το βράδυ χειρότερος.