Κ — Παροιμίες και εκφράσεις
335 συνολικά
301
›
302
›
303
›
304
›
305
›
306
›
307
›
308
›
309
›
310
›
311
›
312
›
313
›
314
›
315
›
316
›
317
›
318
›
319
›
320
›
321
›
322
›
323
›
324
›
325
›
326
›
327
›
328
›
329
›
330
›
331
›
332
›
333
›
334
›
335
›
Κόρδα και φούντα, και τα άσπρα πού 'ντα.
Κόρη μου, κατά τον ανδρα σου, να σείεται η ποδιά σου.
Κουκιά τρως, κουκιά μαρτυράς.
Κουμπάρε φάε λάχανο -Καλό είναι και το χαβιάρι
Κουτσοί στραβοί, όλοι στον Άγιο Παντελεήμωνα.
Κουτσός στον κάμπο έτρεχε να πιάσει καβαλάρη.
Κουφός ο Άδης, στραβός που κλαίει.
Κουφού καμπάνα κι αν χτυπάς, νεκρό κι αν γαργαλίζεις, και μεθυσμένο αν κερνάς, πράμα δεν ξεχαρτζίδεις=πετυχαίνεις
Κρανίου τόπος
Κρατεί τα δράμια και χάνει τα καντάρια.
Κράτιστον δέ είναι εν τοίς αναγκαίοις παιδεύεσθαι.
Κράτιστον δέ είναι εν τοίς αναγκαίοις παιδεύεσθαι.
Κρείσσον δέ πλούτου καί πολυχρύσου χλιδής ανδρών δικαίων καγαθών παρουσία.
Κρείσσον πόλις χρωμένη χείροσι νόμοις ακινήτοις ή καλώς έχουσιν ακύροις.
Κρείττον σιωπάν ή λαλείν μάτην.
Κρίμα τα ανεβάσματα και τα κατεβάσματα.
Κρίμα τα καλά χωράφια που έχουν ψύλληθρα κι αγκάθια.
Κρίνε κρίνε φλύαρε, μέχρι νά έρθει η γνώση.
Κρίνει φίλους ό καιρός, ώς χρυσόν τό πύρ.
Κριός τροφεία απέτισεν.
Κροκοδείλια δάκρυα.
Κρύο σίδερο χτυπά.
Κτήσαι μέν έν τή νεότητι ευπραξίαν, έν δέ τώ γήρα σοφίαν.
Κυκεώνας
Κύκνειον άσμα.
Κυλά η πέτρα στο αυγό, αλίμονο στο αυγό. Κυλά το αυγό στην πέτρα, αλίμονο στο αυγό.
Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι.
Κύματα μετρείς.
Κυνήγι μαγισσών
Κυνηγός κεφαλών
Κυνηγού και ψαρά το πιάτο, εννιά φορές είναι αδειανό και μια φορά γεμάτο.
Κυριακή κοντή γιορτή.
Κυριακή χαροκοπίστρα και Δευτέρα μουρμουρίστρα.
Κῷος πρὸς Χῖον
Κωφώ ομιλείς.