Α — Παροιμίες και εκφράσεις
770 συνολικά
721
›
722
›
723
›
724
›
725
›
726
›
727
›
728
›
729
›
730
›
731
›
732
›
733
›
734
›
735
›
736
›
737
›
738
›
739
›
740
›
741
›
742
›
743
›
744
›
745
›
746
›
747
›
748
›
749
›
750
›
751
›
752
›
753
›
754
›
755
›
756
›
757
›
758
›
759
›
760
›
761
›
762
›
763
›
764
›
765
›
766
›
767
›
768
›
769
›
770
›
Ασημένια μου λαλιά, χρυσή μου βαυβαμάρα.
Ασθενής και οδοιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει.
Ασίκικος χορός
Άσκεφτος ο νους, διπλός ο κόπος.
Ασκημοφόργειε και μην εργάς.
Άσκοπος ο νους, διπλός ο κόπος.
Άσπορος αγρός, αμέριμνος οικονόμος
Άσπρα μου γρόσια στις μαύρες μου μέρες.
Άσπρα στο πουγγί, ψάρια στο βουνί
Άσπρο χαρτί, μαύρα γράμματα.
Άσπρος ήλιος, μαύρη ημέρα.
Άστρα τοξεύεις.
Άσωστα τα βάσανά του, μ᾿ άσωστα και τα κακά του
Αττικόν άλας
Ατυχής εστιν ο την ατυχίαν μη φέρων.
Ατυχίαν μη ονειδίζειν, νέμεσιν αιδούμενον.
Αυγά σου καθαρίζουνε;
Αυγή στη δουλειά και νωρίς στη φαμελιά.
Αυγουστοκοδέσποινα, καλαντογυρεύτρα
Αύριο λούζουν τον γαμπρό και τραγουδούν τη νύφη
Αυτά να τα λες εκεί που βουίζει το ποτάμι.
Αυτό είναι απο τα άγραφα
Αυτό είναι από τα άγραφα.
Αυτός που μπρος μας νίβεται/πλένεται μ εμάς θέλει να φάει
Αυτός που υπολογίζει λιγότερο, απατιέται λιγότερο.
Αφ ίππων επ' όνους.
Αφ υψηλού.
Αφ΄υψηλού μου καταγελάς.
Αφέντης ένας και πολύς, και χίλιοι φίλοι λίγοι
Αφήσαμε το γάμο και πάμε για πουρνάρια.
Αφήσανε τα ήμερα και κυνηγούν τα άγρια.
Άφησε γεια της φτώχειας.
Άφησε εκέινα που ξέρεις και πιάσε αυτά που βρήκες.
Άφησε με να σε αφήσω.
Άφησε την προβιά και το μαλλί σε φτάνει
Άφησε τον γάμο και πήγε για πουρνάρια.
Άφησε τον γάμο και πήγε για πουρνάρια.
Αφορμή δεν είχαμε και την διακονέψαμε
Αφορμή ζητά ο χάρος να καλέσει τον κουμπάρο.
Αφορμή θέλει ο σπασμένος πως πονεί η αρχηδαριά του.
Αφορμή στην αφορμή.
Αφότου γέννησε η γουρούνα, χλωρό σκατό δεν έφαγε.
Αφότου γεράσει το δεντρί, ξεράδια δεν του λείπουν.
Αφότου παντρεύτηκε η κόρη μας, γαμπροί παρουσιάζονται.
Αφού απόκλαψαν όλοι, δάκρυσε κι η χήρα.
Αφού περάσει Σάββατο, πίτα μην περιμένεις.
Άφρακτος κήπος, έρημα τα λάχανα.
Αχάριστο ελεείς, νεκρό θυμιατίζεις.
Άχθος αρούρης.
Αψά -δυνατά- παπά ξεκίνησες και δεν το βγάζεις πέρα