Τ — Παροιμίες και εκφράσεις
471 συνολικά
361
›
362
›
363
›
364
›
365
›
366
›
367
›
368
›
369
›
370
›
371
›
372
›
373
›
374
›
375
›
376
›
377
›
378
›
379
›
380
›
381
›
382
›
383
›
384
›
385
›
386
›
387
›
388
›
389
›
390
›
391
›
392
›
393
›
394
›
395
›
396
›
397
›
398
›
399
›
400
›
401
›
402
›
403
›
404
›
405
›
406
›
407
›
408
›
409
›
410
›
411
›
412
›
413
›
414
›
415
›
416
›
417
›
418
›
419
›
420
›
Τον τρελό κι αν ορμηνεύσεις, κρύο σίδερο δουλεύεις.
Τον τρώει η ζήλειοα.
Τον τρώει το αίμα του.
Τον τρώει το αίμα του.
Τον τρώει το μαράζι
Τον τρώει το σαράκι.
Τον φτωχό και τον χωριάτη ξένη έγνοια τον γερνάει.
Τονε σέρνουν κι ακλουθάει, ή είναι ζώο ή πεινάει.
Τόσο έχει ο φτωχός την όρνιθα του όσο ο πλούσιος το βόδι του.
Τόσο σ' αγαπώ καλέ μου, το όνομά σου δεν το ξέρω.
Τόσο σε αγαπώ, όσο ο σκύλος το κρεμύδι κι όσο η γριά τον ανήφορο.
Του άγιου άναβε ένα κερί και του διαβόλου δέκα.
Του ακριβού το έχει σε χαροκόπου χέρια.
Του ανάψαν τα καντήλια.
Του ανθρώπου το λένε μια φορά, του γαιδάρου το λένε πολλές φορές.
Του αρέσει το αργόσχολου να κάνει τον δικαστή
Του γαϊδάρου η προκοπή, άχερα μες το παχνί.
Του γαϊδάρου η προκοπή, άχερα μες το παχνί.
Του γαιδάρου χάρη κάνεις, τ' άχερα σου μόνο χάνεις.
Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει.
Του γέρου σκόνταμα, του χάρου μήνυμα.
Του γέρου τη συμβουλή να την ακούς, την πορδή του να μην την ακούς
Του έβαλε τα δύο πόδια σε ένα παπούτσι.
Του έδωσε τα παπούτσια στο χέρι
Του έκαναν το βίο αβίωτο.
Του έκανε την καρδιά περιβόλι
Του έκοψε τον βήχα.
Του έμεινε η ρετσινιά
Του έταξε λαγούς με πετραχείλια.
Του ήρθε ο ουρανός σφοντύλι.
Του κακού αν κάνεις χάρη, σε κακό θε να το πάρεις.
Του κακού δείχνε τα δόντια κι όχι τη ράχη.
Του κακού καιρού τα γνέφια, άλλα πάνω κι άλλα κάτω.
Του κάνει τεμενάδες.
Του κόσμου τ' αναγέλασμα αναγελά τον κόσμο
Του κύκλου τα γυρίσματα
Του λιναριού τα βάσανα, του μπαμπακιού τα πάθη.
Του λύθηκε η γλώσσα.
Του λωλού το σκοινί μονό δεν φτάνει και διπλό περισσεύει.
Του μπέη το λαγωνικό έφαγε το κρεμμύδι.
Του παπά και το μουλάρι του παπά και το λινάρι.
Του πέταξε το γάντι
Του πήρε τον αέρα
Του Ρωμιού η γνώση, ύστερα του έρχεται.
Του σπιτιού ο λογαρισμός δεν βγαίνει στο παζάρι.
Του τα είπε χύμα, έξω απο τα δόντια.
Του τάξανε λαγού τυρί και από άγριο γίδι γάλα.
Του τεμπέλη το άλογο ο Θεός το θρέφει
Του φτωχού τ' αρνί δεν γίνεται κριάρι.
Του φτωχού το εύρημα, ή καρφί ή πέταλο
Του χαρίζούν άλογο κι αυτός το κοιτάζει στα δόντια.
Τούμπανα στη γειτονιά σου δέξου τα και στην αυλή σου.
Τούτ’ εστί το ζην, μη σεαυτώ ζην μόνον.
Τραβάτε με κι ας κλαίω.
Τραβηχτείτε να περάσει το βόιδι που πάω να φέρω
Τράγον αμέλγεις.
Τρεις το λάδι, δυο το ξίδι, πέντε το λαδόξιδο.
Τρελός ράφτης, μακριά κλωστή.
Τρέχα γύρευε και Νικολό καρτέρει.
Τρέχουν (ή ξεχειλίζουν) απο τα μπατζάκια του.