Βαλερύ

Ο Πολ Βαλερύ γεννήθηκε το 1871, στη Σετ της νότιας Γαλλίας, λίγους μήνες μετά την ήττα της χώρας του στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο και την αιματηρή καταστολή της Παρισινής Κομμούνας. Η Γαλλία προσπαθούσε να ξεπεράσει την ήττα, να αναδιοργανώσει το πολιτικό της σύστημα και να βρει ξανά τη θέση της στην Ευρώπη. Όταν ο Βαλερύ ήταν νέος, η Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία σταθεροποιούνταν, η βιομηχανία αναπτυσσόταν, οι πόλεις μεγάλωναν και η επιστήμη άλλαζε σταδιακά την καθημερινή ζωή. Η εκπαίδευση γινόταν πιο προσιτή και το κράτος απομακρυνόταν από την επιρροή της Εκκλησίας, ενώ η Γαλλία επεκτεινόταν αποικιακά στην Αφρική και την Ασία. Την ίδια εποχή, η λογοτεχνία και η τέχνη αναζητούσαν νέους τρόπους έκφρασης. Ο Συμβολισμός, με την έμφαση στη μουσικότητα, στις εικόνες και στις κρυφές σημασίες των λέξεων, επηρέασε βαθιά τον νεαρό Βαλερύ. Η υπόθεση Ντρέιφους, που ξέσπασε το 1894, δίχασε τη γαλλική κοινωνία, φέρνοντας στο προσκήνιο τον αντισημιτισμό, τον εθνικισμό και τη σύγκρουση ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την κρατική εξουσία. Το 1905 ψηφίστηκε ο νόμος για τον διαχωρισμό Εκκλησίας και κράτους, σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών.

Στα χρόνια της ωριμότητάς του, ο Βαλερύ έζησε την καταστροφή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, από το 1914 έως το 1918. Εκατομμύρια άνθρωποι σκοτώθηκαν, ολόκληρες περιοχές της Ευρώπης καταστράφηκαν και η πίστη στην αδιάκοπη πρόοδο του πολιτισμού κλονίστηκε. Ύστερα από σχεδόν είκοσι χρόνια αποχής από την ποίηση, ο Βαλερύ επέστρεψε με τη «Νέα Πάρκα» το 1917, ενώ το 1920 δημοσίευσε το «Παραθαλάσσιο Κοιμητήρι», ένα από τα σημαντικότερα έργα του. Η μεταπολεμική Ευρώπη προσπαθούσε να ανασυγκροτηθεί, ενώ η λογοτεχνία, η φιλοσοφία και οι τέχνες αναζητούσαν νέες απαντήσεις σε έναν κόσμο που είχε χάσει πολλές από τις παλιές του βεβαιότητες. Ο Βαλερύ αναγνωρίστηκε ως μία από τις σημαντικότερες πνευματικές προσωπικότητες της Γαλλίας και το 1925 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Ωστόσο, πίσω από την πολιτιστική άνθηση της εποχής κρύβονταν νέες εντάσεις. Η οικονομική κρίση του 1929, η ανεργία και η κοινωνική ανασφάλεια ενίσχυσαν τα ακραία πολιτικά κινήματα, ενώ ο φασισμός στην Ιταλία και ο ναζισμός στη Γερμανία απειλούσαν όλο και περισσότερο την ευρωπαϊκή ειρήνη.

Το 1939 ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και, το 1940, η Γαλλία ηττήθηκε από τη ναζιστική Γερμανία. Η χώρα γνώρισε την κατοχή και το συνεργαζόμενο καθεστώς του Βισύ. Ο Βαλερύ αρνήθηκε να συνεργαστεί με τις κατοχικές αρχές και έχασε τη θέση του στο Πανεπιστημιακό Μεσογειακό Κέντρο της Νίκαιας. Πέθανε στο Παρίσι στις 20 Ιουλίου 1945, λίγους μήνες μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας και την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας, ενώ ο πόλεμος στον Ειρηνικό δεν είχε ακόμη τελειώσει.