Ράσσελ Μπέρτραντ

Ο Μπέρτραντ Ράσελ έζησε από το 1872 έως το 1970, σε μια περίοδο κατά την οποία η Βρετανία πέρασε από την ακμή της αυτοκρατορικής της ισχύος σε μια βαθιά μεταπολεμική αλλαγή. Στα τέλη του 19ου αιώνα η χώρα ήταν ισχυρή βιομηχανική δύναμη, ενώ η κοινωνία μεταβαλλόταν από την ανάπτυξη των πόλεων και της εργασίας και από τις διεκδικήσεις για πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Παράλληλα, η πρόοδος των επιστημών έθετε νέα ερωτήματα για τη γνώση και τη φύση του κόσμου.

Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (1914–1918) δίχασε τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και περιόρισε τις ατομικές ελευθερίες στο όνομα της πολεμικής προσπάθειας. Ο Ράσελ αντιτάχθηκε στη συμμετοχή της Βρετανίας στον πόλεμο και γι’ αυτό έχασε την ακαδημαϊκή του θέση και φυλακίστηκε. Μετά τον πόλεμο, η Ρωσική Επανάσταση και οι πολιτικές αναταραχές άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο συζητούνταν η κοινωνική οργάνωση. Στη Βρετανία, η οικονομική κρίση και οι εργατικές κινητοποιήσεις, όπως η Γενική Απεργία του 1926, ενίσχυσαν τις κοινωνικές εντάσεις και τη δημόσια συζήτηση για τα δικαιώματα και την οικονομία.

Η Μεγάλη Ύφεση που ακολούθησε το κραχ του 1929, η άνοδος του φασισμού και του ναζισμού και ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος διαμόρφωσαν ένα κλίμα πολιτικής και οικονομικής ανασφάλειας. Η στάση του Ράσελ απέναντι στον πόλεμο δεν έμεινε αμετάβλητη: ενώ είχε αντιταχθεί στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η απειλή του ναζισμού τον οδήγησε να θεωρήσει αναγκαία την αντίσταση στον Χίτλερ.

Μετά το 1945, η χρήση της ατομικής βόμβας και ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Σοβιετική Ένωση έφεραν τον κίνδυνο πυρηνικού πολέμου στο επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής. Την ίδια περίοδο, η αποαποικιοποίηση περιόριζε σταδιακά τη βρετανική αυτοκρατορία και νέα κράτη αποκτούσαν ανεξαρτησία. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Ράσελ παρενέβη δημόσια υπέρ του πυρηνικού αφοπλισμού και κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, μέσα σε έναν κόσμο που είχε αλλάξει ριζικά από εκείνον στον οποίο γεννήθηκε.