Βιογραφία
Ο Γουίλιαμ Φώκνερ (William Faulkner, 25 Σεπτεμβρίου 1897 – 6 Ιουλίου 1962) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Με αφετηρία τον Μισισιπή, διερεύνησε τις οικογενειακές συγκρούσεις, τον ρατσισμό, την κληρονομημένη ενοχή και την επίμονη παρουσία του παρελθόντος στη ζωή των ανθρώπων. Οι πειραματισμοί του με τον χρόνο, τη μνήμη και τις αφηγηματικές φωνές ανανέωσαν καθοριστικά τη μορφή του μυθιστορήματος.Γεννήθηκε στο Νιου Όλμπανι του Μισισιπή και μεγάλωσε στην Οξφόρδη της ίδιας πολιτείας. Δεν ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αλλά διάβαζε συστηματικά και από νεαρή ηλικία ενδιαφερόταν για την ποίηση και τη ζωγραφική. Ο φίλος και μέντοράς του Φιλ Στόουν ενθάρρυνε τις λογοτεχνικές του φιλοδοξίες. Το 1918 κατατάχθηκε στη βρετανική Βασιλική Αεροπορία και εκπαιδεύτηκε στον Καναδά, χωρίς να προλάβει να συμμετάσχει σε πολεμικές επιχειρήσεις. Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή, χωρίς να πάρει πτυχίο, και εργάστηκε σε διάφορες θέσεις, μεταξύ άλλων ως υπεύθυνος ταχυδρομείου.
Το πρώτο του βιβλίο, η ποιητική συλλογή Ο μαρμάρινος φαύνος, εκδόθηκε το 1924 με οικονομική υποστήριξη του Στόουν. Η παραμονή του στη Νέα Ορλεάνη και η επαφή του με τον Σέργουντ Άντερσον και άλλους συγγραφείς ενίσχυσαν τη στροφή του προς την πεζογραφία. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Soldiers’ Pay, κυκλοφόρησε το 1926. Σταδιακά έστρεψε την προσοχή του στον κόσμο του Μισισιπή, δημιουργώντας τη φανταστική κομητεία Γιοκναπατόφα, όπου οικογένειες, πρόσωπα και γεγονότα επανέρχονται από βιβλίο σε βιβλίο.
Η βουή και η μανία (1929) αποτέλεσε αποφασιστικό καλλιτεχνικό επίτευγμα, παρουσιάζοντας την παρακμή της οικογένειας Κόμπσον μέσα από ριζικά διαφορετικές αφηγηματικές οπτικές. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε την Εστέλ Όλνταμ. Ενώ εργαζόταν σε νυχτερινές βάρδιες σε ηλεκτρικό σταθμό, έγραψε το Καθώς ψυχορραγώ (1930), για το οποίο αργότερα ανέφερε ότι το συνέθεσε μέσα σε έξι εβδομάδες. Το Sanctuary (1931) του έφερε ευρύτερη αναγνωρισιμότητα. Ακολούθησαν το Φως τον Αύγουστο (1932) και το Αβεσσαλώμ, Αβεσσαλώμ! (1936), έργα που εμβάθυναν στη βία, στον αποκλεισμό και στα ιστορικά τραύματα του αμερικανικού Νότου.
Η λογοτεχνική καταξίωση δεν συνοδεύτηκε αμέσως από οικονομική ασφάλεια. Ο Φώκνερ πουλούσε διηγήματα σε περιοδικά και εργάστηκε κατά διαστήματα ως σεναριογράφος στο Χόλιγουντ, συνεργαζόμενος με τον σκηνοθέτη Χάουαρντ Χοκς. Σημείο αναφοράς της ζωής του παρέμεινε το σπίτι του στην Οξφόρδη, το Ρόουαν Όουκ. Στα μεταγενέστερα έργα του ανήκουν το Go Down, Moses (1942), ο Ξένος στο χώμα (1948) και οι τελευταίοι τόμοι της τριλογίας της οικογένειας Σνόουπς. Η προσωπική του ζωή δοκιμάστηκε από την εξάρτηση από το αλκοόλ και από οικογενειακές εντάσεις, χωρίς να διακοπεί η πολύχρονη συγγραφική του δραστηριότητα.
Τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας για το 1949, το οποίο παρέλαβε το 1950. Το A Fable κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ μυθοπλασίας το 1955. Τον Μάρτιο του 1957 επισκέφτηκε την Ελλάδα και τιμήθηκε με το Αργυρό Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών. Πέθανε στο Μπαϊχέιλια του Μισισιπή στις 6 Ιουλίου 1962, σε ηλικία εξήντα τεσσάρων ετών. Το τελευταίο του μυθιστόρημα, Οι κλέφτες (The Reivers, 1962), τιμήθηκε με δεύτερο Πούλιτζερ το 1963, μετά τον θάνατό του.