Ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ (1896–1940) ήταν Αμερικανός μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος, στο έργο του οποίου κυριαρχούν η φιλοδοξία, ο έρωτας, ο πλούτος και η διάψευση των προσδοκιών. Γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1896 στο Σεντ Πολ της Μινεσότα. Μεγάλωσε με έντονη επίγνωση των κοινωνικών διαφορών, σε μια οικογένεια που στηριζόταν κυρίως στην κληρονομιά της μητέρας του, ύστερα από τις επαγγελματικές αποτυχίες του πατέρα του.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου καλλιέργησε τα λογοτεχνικά του ενδιαφέροντα, αλλά αποχώρησε χωρίς πτυχίο και κατατάχθηκε στον στρατό το 1917. Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε πριν σταλεί στο εξωτερικό. Κατά τη θητεία του στην Αλαμπάμα γνώρισε τη Ζέλντα Σάιρ. Η οικονομική αβεβαιότητα οδήγησε αρχικά στη διάλυση του αρραβώνα τους, όμως η επιτυχία του πρώτου μυθιστορήματός του, «Αυτή η πλευρά του παραδείσου» (1920), τους επέτρεψε να παντρευτούν τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Η κόρη τους, Φράνσις, γεννήθηκε το 1921.
Ο Φιτζέραλντ αναδείχθηκε σε χαρακτηριστική φωνή της εποχής της τζαζ, εξασφαλίζοντας μεγάλο μέρος των εισοδημάτων του από διηγήματα σε περιοδικά. Στο μυθιστόρημα «Οι όμορφοι και οι καταραμένοι» (1922) παρουσίασε την παρακμή ενός προνομιούχου ζευγαριού. Κατά τη δεκαετία του 1920 έζησε μεγάλα διαστήματα στη Γαλλία, όπου συνδέθηκε φιλικά με τον Έρνεστ Χέμινγουεϊ. Στον «Μεγάλο Γκάτσμπυ» (1925), μια ιστορία ερωτικής προσδοκίας γίνεται αφετηρία για τη διερεύνηση των κοινωνικών φραγμών, της επιθυμίας να επινοήσει κανείς ξανά τον εαυτό του και των αντιφάσεων του αμερικανικού ονείρου. Παρά τις θετικές κριτικές, οι αρχικές πωλήσεις του βιβλίου ήταν απογοητευτικές.
Ο γάμος του αντιμετώπιζε αυξανόμενες δυσκολίες, ενώ ο αλκοολισμός, τα οικονομικά προβλήματα και η ψυχική ασθένεια της Ζέλντα επιβάρυναν τη ζωή και την εργασία του. Το μυθιστόρημα «Τρυφερή είναι η νύχτα» (1934), αντλώντας εν μέρει από αυτές τις εμπειρίες, εξετάζει τη σταδιακή κατάρρευση ενός χαρισματικού ψυχιάτρου και του γάμου του. Συνέχισε να γράφει μέσα σε περιόδους ασθένειας και προσωπικής κρίσης.
Το 1937 εγκαταστάθηκε στο Χόλιγουντ και εργάστηκε ως σεναριογράφος. Πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 21 Δεκεμβρίου 1940, σε ηλικία 44 ετών, αφήνοντας ημιτελές το τελευταίο του μυθιστόρημα, που εκδόθηκε μεταθανάτια ως «Ο τελευταίος μεγιστάνας» (1941). Η Ζέλντα πέθανε το 1948 σε πυρκαγιά στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν. Η λογοτεχνική αναγνώριση του Φιτζέραλντ ενισχύθηκε σημαντικά μετά τον θάνατό του και το έργο του απέκτησε κεντρική θέση στην αμερικανική λογοτεχνία.
