Η ματαιότητα των ανθρώπινων επιθυμιών
1749
The Vanity of Human Wishes
Ας απλώσει η Παρατήρηση το βλέμμα της πλατιά
κι ας αγναντέψει την ανθρωπότητα, από την Κίνα ως το Περού·
ας προσέξει κάθε αγωνιώδη μόχθο, κάθε φλογερή διαμάχη,
κι ας παρακολουθήσει τις πολύβουες σκηνές της συνωστισμένης ζωής.
Ύστερα ας πει πώς η Ελπίδα και ο Φόβος, η Επιθυμία και το Μίσος
σπέρνουν παγίδες στον θολό λαβύρινθο της Μοίρας,
όπου ο ασταθής άνθρωπος, προδομένος από παράτολμη περηφάνια,
βαδίζει στα ζοφερά μονοπάτια δίχως οδηγό·
καθώς απατηλά φαντάσματα μέσα στην ομίχλη τον ξεγελούν,
αποφεύγει φανταστικά δεινά ή κυνηγά άπιαστα αγαθά.
Πόσο σπάνια η Λογική καθοδηγεί την πεισματική επιλογή,
κυβερνά το τολμηρό χέρι ή υπαγορεύει την ικετευτική φωνή·
πώς βυθίζονται τα έθνη, συντριμμένα από τα αγαπημένα τους σχέδια,
όταν η Εκδίκηση εισακούει την παράκληση του ανόητου.
Με κάθε ευχή η Μοίρα δίνει φτερά στο βέλος της οδύνης.
Κάθε χάρισμα της φύσης και κάθε χάρη της τέχνης
κρύβουν τον κίνδυνό τους·
με μοιραία φλόγα καίει το ορμητικό θάρρος,
με μοιραία γλυκύτητα ρέει η ευγλωττία·
η κατηγορία κόβει την ισχυρή φωνή του ρήτορα
και η ανήσυχη φλόγα τον σπρώχνει στον θάνατο.
Μα, σχεδόν απαρατήρητοι, οι σοφοί και οι τολμηροί
πέφτουν κι αυτοί στη γενική σφαγή του χρυσού.
Σαρωτική μάστιγα, που μαίνεται δίχως όρια
και γεμίζει με εγκλήματα τα χρονικά της ανθρωπότητας!
Για το χρυσάφι ο μισθωμένος κακούργος τραβά το σπαθί του,
για το χρυσάφι ο εξαγορασμένος δικαστής διαστρέφει τους νόμους.
Πλούτος σωριασμένος πάνω σε πλούτο
δεν αγοράζει ούτε αλήθεια ούτε ασφάλεια·
οι κίνδυνοι πληθαίνουν καθώς αυξάνονται οι θησαυροί.
Ας πει η Ιστορία για τόπους όπου αντίπαλοι βασιλιάδες κυβερνούν
κι ένας αμφισβητούμενος τίτλος συγκλονίζει τη χώρα·
όταν οι νόμοι μαζεύουν ό,τι άφησε πίσω του το ξίφος,
πόσο ασφαλέστερος είναι ο υποτελής από τον άρχοντα.
Χαμηλά λουφάζει ο χωρικός κάτω από την οργή της εξουσίας
και αφήνει τον πλούσιο προδότη στον Πύργο του Λονδίνου.
[…]
Ο άπορος ταξιδιώτης, γαλήνιος και χαρούμενος,
διασχίζει την άγρια ερημιά και με το τραγούδι διώχνει τον μόχθο του.
Σε κυριεύει ο φθόνος; Θέλεις να συντρίψεις τη χαρά που σε ντροπιάζει;
Αύξησε τα πλούτη του και θα καταστρέψεις την γαλήνη του.
Νέοι φόβοι εισβάλλουν σε ζοφερές εναλλαγές·
τον τρομάζει το θρόισμα των θάμνων και η τρεμάμενη σκιά.
Ούτε το φως ούτε το σκοτάδι ανακουφίζουν τον φόβο του·
το ένα φανερώνει τη λεία και το άλλο κρύβει τον κλέφτη.