Αρχική Ποιητές Ποίημα
6
Σαν να 'ταν φτιαγμένος ο κόσμος για τη χαρά σου, ζήσε·
σαν μόνο για σένα να τον στόλισε η ζωή.
Μα μη λησμονείς πως δεν είσαι παρά μια χούφτα χιόνι
στρωμένη στην αμμουδιά, που σε δυο μέρες θα λιώσει.
7
Μην αφήνεις σύννεφο κακοκεφιάς να σε σκεπάζει,
ούτε τις μέρες σου να χάνονται σε άσκοπη θλίψη.
Μην αρνείσαι το λιβάδι, το φιλί, το ερωτικό τραγούδι,
προτού κι ο δικός σου πηλός ξαναγίνει πηλός.
8
Ό,τι θα γίνουμε είναι από πριν γραμμένο.
Γι' αυτό μη συλλογιέσαι το καλό ή το κακό· γράφε.
Το μέλλον, από την πρώτη κιόλας μέρα,
είναι για όλους μας προδιαγεγραμμένο.
9
Είτε για το Σήμερα μοχθεί κανείς,
είτε το βλέμμα του στο Αύριο στρέφει,
φωνάζει ο μουεζίνης από τον σκοτεινό πύργο:
«Τρελοί! Η ανταμοιβή σας δεν βρίσκεται ούτε Εδώ ούτε Εκεί.»
10
Η σημερινή μέρα δεν εξουσιάζει την αυριανή·
γι' αυτό μη σε βασανίζει ό,τι θα φέρει το αύριο.
Κι ακόμη κι όσα τώρα νομίζεις πως γνωρίζεις, αψήφησέ τα·
ποιος ξέρει τι έχει ετοιμάσει η μοίρα και για σένα;
← Επιστροφή στην αρχική