Τη μέρα που έχω πεθάνει,
η αύρα μου προχωράει
Αλλά δεν νομίζω ότι η καρδιά μου
είναι ακόμα στη γη!
Μην κλαις και μη λυπάσαι:
"Αχ αλίμονο, πόσο τρομερό!"
Θα πέσεις στου διαβόλου την παγίδα –
Αλίμονο, αυτό είναι φοβερό! Μην κραυγάζεις:
"Αλίμονο, χωρίσαμε!" κατά την ταφή μου -
Για μένα είναι η ώρα χαρούμενης συνάντησης!
Μην πεις «αντίο!" όταν θα είμαι στον τάφο -
Η αυλαία είναι για αιώνια ευδαιμονία.
Είδες το κατάβαση, τώρα κοίτα την ανύψωση,
Είναι η δύση επικίνδυνη
για τον ήλιο και την σελήνη;
Για σένα φαίνεται για δύση,
μα μήπως είναι ανατολή;
Το φέρετρο μοιάζει με φυλακή,
όμως σημαίνει ελευθερία.
Ποια σπόρος έπεσε στη γη
και δεν μεγάλωσε εκεί;
Γιατί αμφιβάλεις για την μοίρα
των ανθρώπινων σπόρων;
Ποιός κάδος δεν ήρθε γεμάτος από την στέρνα έξω;
Γιατί θα πρέπει η ψυχή,
να φοβάται το πηγάδι;
Κλείσε εδώ το στόμα σου
και άνοιξε το σε εκείνη την πλευρά.
Έτσι ώστε οι ύμνοι σου να ακουστούν
εκεί που δεν είναι χώρος!
Θάνατος μέσα στην Αγάπη
Να πεθαίνεις!
Να πεθαίνεις!
Να πεθαίνεις μέσα στην αγάπη!
Αν πεθάνεις μέσα στην αγάπη
η ψυχή σου θα αναγεννηθεί.
Πέθανε! Πέθανε!
Μη σε τρομάζει ο θάνατος όσων γνωρίζεις.
Αν πεθάνεις στο πρόσκαιρο θα ζήσεις στο άχρονο.
Πέθανε! Πέθανε!
Σπάσε τις αλυσίδες που σε κρατούν δέσμιο
στον κόσμο της εξάρτησης.
Πέθανε! Πέθανε!
Αποχαιρέτα τον θνητό σου εαυτό
Αν θες να γίνεις αιώνιος.
Πέθανε! Πέθανε!
Βγες από το σύννεφο.
Αν ξεγλιστρήσεις από αυτό
θα γίνεις η λαμπρή σελήνη.
Πέθανε! Πέθανε!
Άφησε πίσω σου τη βοή και την αντάρα
των εγκόσμιων υποθέσεων.
Μέσα στη σιγή της αγάπης
θα ανακαλύψεις τη σπίθα της ζωής.