Το τραγούδι του εαυτού μου
Song of Myself
Γιορτάζω τον εαυτό μου, και υμνώ τον εαυτό μου,
I CELEBRATE myself, and sing myself
Και αυτό που υποθέτω πρέπει να υποθέσεις,
And what I assume you shall assume,
Γιατί κάθε άτομο που μου ανήκει, ανήκει και σε σένα.
For every atom belonging to me as good belongs to you
Τεμπελιάζω και προσκαλώ την ψυχή μου,
I loafe and invite my soul
Πλαγιάζω και τεμπελιάζωε την ησυχία μου
I lean and loafe at my ease
παρατηρώντας μια λόγχη καλοκαιρινής χλόης.
observing a spear of summer grass.
Η γλώσσα μου, κάθε άτομο από το αίμα μου,
My tongue, every atom of my blood,
φτιαγμένο από αυτό το χώμα, αυτόν τον αέρα,
form'd from this soil, this air,
Γεννημένος εδώ από γονείς γεννημένους εδώ
Born here of parents born here
από γονείς το ίδιο, και οι γονείς τους το ίδιο,
from parents the same, and their parents the same,
Εγώ, τώρα τριάντα-εφτά χρονών απόλυτα υγιής ξεκινώ,
I, now thirty-seven years old in perfect health begin,
Ελπίζοντας να μην σταματήσω μέχρι το θάνατο.
Hoping to cease not till death.
Θρησκείες και σχολεία σε εκρεμότητα,
Creeds and schools in abeyance,
Αποσύρονται για λίγο, αρκούνται με αυτό που είναι,
Retiring back a while sufficed at what they are
αλλά ποτέ δεν ξεχνιούνται,
but never forgotten
Καταφεύγω για καλό ή κακό,
I harbor for good or bad
Επιτρέπω να μιλήσει σε κάθε κίνδυνο,
I permit to speak at every hazard
Η φύση ανεμπόδιστη με πρωτότυπη ενέργεια.
Nature without check with original energy.
(Απόσπασμα του ποιήματος απο την αρχή)