ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

1661

Γαλλία του
βασιλιά Ήλιου
Το 1610 βασιλιάς της Γαλλίας έγινε ο οχτάχρονος Λουδοβίκος 13ος με τη μητέρα του ως αντιβασίλισσα να αναλαμβάνει τα καθήκοντά του. Την πραγματική εξουσία την άσκησε ο καρδινάλιος Ρισελιέ ο οποίος ως πρωθυπουργός μέχρι τον θάνατό του το 1642, επέκτεινε την Γαλλία εδαφικά, μείωσε τη δύναμη των ευγενών και συνέτριψε τους ουγενότους (χριστιανούς διαμαρτυρόμενους). Ο Ρισελιέ ήταν συγχρόνως προστάτης των γραμμάτων και τεχνών, ιδρυτής της γαλλικής Ακαδημίας. Λίγο πριν από το θάνατό του, υπέδειξε ως αντικαταστάτη του τον Ιταλό Μαζαρίνο και εισακούστηκε. Μετά από ένα χρόνο πέθανε ο Λουδοβίκος ΙΓ και στο θρόνο ανέβηκε ο πεντάχρονος Λουδοβίκος ΙΔ. Επίτροπος του θρόνου ορίστηκε αυτοδίκαια η μητέρα του Άννα η αυστριακή με τον Μαζαρίνο να παραμένει πρωθυπουργός καθώς εκτός των άλλων ήταν και στενός φίλος (ίσως και εραστής) της. Οι δυσβάσταχτοι φόροι που ο Ρισελιέ είχε επιβάλει για να πραγματοποιήσει τα επεκτατικά του σχέδια κι ο Μαζαρίνος επαύξησε, οδήγησαν στις δύο «εξεγέρσεις της σφενδόνης», όπως ονομάστηκαν, επειδή οι εξεγερμένοι χρησιμοποιούσαν σφεντόνες. Η χώρα βρέθηκε σε αναταραχή και το 1651 ο δεκατριάχρονος Λουδοβίκος καθαίρεσε την μητέρα του και ανέλαβε την διακυβέρνηση. Στα 1660, παντρεύτηκε την Ισπανίδα Μαρία Θηρεσία, που παραιτήθηκε από τα δικαιώματά της στον ισπανικό θρόνο με αντάλλαγμα μια τρανταχτή προίκα, την οποία δεν πήρε κι έτσι ο Λουδοβίκος σε όλη του την ζωή θεωρούσε πως είχε κληρονομικό δικαίωμα στο θρόνο της Ισπανίας. Ο Μαζαρίνος πέθανε το 1661 και ο βασιλιάς ανακοίνωσε πως δεν θα αντικατασταθεί κι ότι η διακυβέρνηση θα ασκείται αποκλειστικά κι απολυταρχικά από τον ίδιο, δηλώνοντας: «Το κράτος είμαι εγώ».

ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ ΤΟΥΛΟΥΔΟΒΙΚΟΥ ΙΔ
Photo
Την δεκαετία του 1670 ο Λουδοβίκος o οποίος ήθελε να τον αποκαλούν βασιλιά ήλιο, εισέβαλε στις κάτω χώρες και πολέμησε αρχικά τους Ισπανούς και αργότερα Ολλανδούς και Γερμανούς αποκτώντας εδαφικά οφέλη τόσο στην Ευρώπη όσο και υπερπόντια στην Βόρεια Αμερική. Την δεκαετία του 1680 οι γαλλικές αποικίες θα πολλαπλασιαστούν, οι αντίπαλοι του θα παραμείνουν διαιρεμένοι και θα κατακτήσει περιοχές τεράστιας στρατηγικής σημασίας όπως το Στρασβούργο (1681) και το Λουξεμβούργο(1683). Χρησιμοποιώντας ασταμάτητα την στρατιωτική του δύναμη, τον εκφοβισμό αλλά και την διπλωματία κατάφερε να κάνει την Γαλλία ηγεμονική δύναμη. Στρατός, οικονομία, βιομηχανία και γεωργία είχαν αναδιοργανωθεί, τα γράμματα και οι τέχνες γνώριζαν μεγάλη άνθιση κι ο Λουδοβίκος έχτισε τα μεγαλοπρεπή ανάκτορα των Βερσαλλιών όπου μετέφερε όλη την βασιλική αυλή κάνοντας το παλάτι σύμβολο του μεγαλείου της Γαλλίας.

ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΤΩΝ ΒΕΡΣΑΛΙΩΝ
Photo
Η ζωή για τον βασιλιά και την αριστοκρατία ήταν χαρισάμενη με καθημερινές γιορτές και φαγοπότια, κυνήγια, χαρτοπαιξίες, έρωτες. Ο λαός, όμως, άρχιζε να μην αντέχει άλλο τις δυσβάσταχτες φορολογίες και τους σκοτωμένους των μαχών. Και οι χώρες της Ευρώπης δεν άντεχαν άλλο τις επεκτατικές πολιτικές του και για να τον αντιμετωπίσουν σχημάτισαν από το 1686 τη Μεγάλη Συμμαχία, αποτελούμενη από την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, την Ισπανία, την Σουηδία και άλλα κράτη. Εκείνος δεν θα πτοηθεί και το 1688 θα ξεκινήσει νέα εισβολή στην Γερμανία ενώ το 1702 θα εμπλακεί και στον πόλεμο της Ισπανικής διαδοχής. Την ώρα που το κράτος κατέρρεε και ο λαός πεινούσε εκείνος έβαλε επιπρόσθετους φόρους, ακόμη και στους γάμους και στις βαπτίσεις, για να χρηματοδοτήσει τους πολέμους του.

Πρώτα οι ουγενότοι (1702) κι έπειτα οι χωρικοί άρχισαν εξεγέρσεις καθώς η κατάσταση για τους φτωχούς είχε γίνει εφιαλτική. Οι άνδρες ήταν διαρκώς στρατευμένοι κι η γη έμενε ακαλλιέργητη οπότε τα τρόφιμα ήταν λιγοστά, άνθρωποι ρακένδυτοι σαν ζωντανοί σκελετοί τριγυρνούσαν ψάχνοντας κάτι για να φάνε. Ο χειμώνας του 1708 -1709 ήταν ιδιαίτερα βαρύς, ήλθε να συμπληρώσει την καταστροφή. Τα πάντα πάγωσαν και χιλιάδες κόσμου πέθαναν από κρύο και πείνα. Εξεγέρσεις ξεκίνησαν να συγκλονίζουν τις γαλλικές πόλεις και να καταστέλλονται βίαια από τον στρατό. Ο Λουδοβίκος ΙΔ’ πέθανε το 1715 ύστερα από 72 χρόνια στον βασιλικό θρόνο της Γαλλίας, έχοντας καταφέρει να επεκτείνει τα σύνορα ηπειρωτικά και υπερπόντια, να μειώσει την δύναμη των Αψβούργων που κυριαρχούσαν μέχρι τότε στην Ευρώπη και να κάνει την Γαλλία μεγάλη δύναμη. Την ίδια ώρα η χώρα ήταν ερειπωμένη και ο λαός εξαθλιωμένος και χωρίς ελπίδα για αξιοπρεπή διαβίωση.