ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
Η ΙΣΤΟΡΙΑ
1670Ευρωπαϊκές
|
|---|
|
Ογδοηκονταετής ή Ολλανδικός πόλεμος της ανεξαρτησίας (1568-1648) ονομάστηκε ο πόλεμος που διεξήχθη ανάμεσα στις 17 επαρχίες των Κάτω Χωρών και στην Ισπανία με κατάληξη τη δημιουργία του Ολλανδικού κράτους. Πριν κερδίσουν την ανεξαρτησία τους, οι Κάτω Χώρες αποτελούσαν τμήμα του Δουκάτου της Βουργουνδίας το οποίο ανήκε στον αυτοκράτορα της Ισπανία ενώ στις συγκρούσεις πήραν μέρος υποστηρίζοντας τους Ολλανδούς τόσο Γερμανοί προτεστάντες όσο και Γάλλοι και Άγγλοι που επιδίωκαν την φθορά της αυτοκρατορίας των Αψβούργων.
Τριακονταετής ονομάστηκε ο πόλεμος μεταξύ 1618 και 1648 (παράλληλα με τον Ολλανδικό) που ξεκίνησε ως θρησκευτικός πόλεμος ανάμεσα στα καθολικά και προτεσταντικά κρατίδια της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους και μετατράπηκε σε σύγκρουση 2 βασιλικών οίκων (Βουρβώνων και Αψβούργων) και πολλών κρατών για την κυριαρχία στην Ευρώπη. Ο πόλεμος ξεκίνησε όταν οι προτεστάντες της Πράγας πέταξαν στις 23 Μαΐου 1618 από το παράθυρο τρεις καθολικούς απεσταλμένους του πάπα, απηυδισμένοι από τις προσπάθειες των καθολικών να επιβάλουν την πίστη τους. Στην πρώτη φάση του πολέμου οι καθολικοί έθεσαν υπό τον πλήρη έλεγχό τους τη Βοημία. Στην δεύτερη φάση (Δανική) ο βασιλιάς της Δανίας βοήθησε τους προτεστάντες χωρίς σπουδαία αποτελέσματα. Στην Τρίτη φάση ο βασιλιάς της Σουηδίας επενέβη προς υποστήριξη των Προτεσταντών και προχώρησε νικηφόρα στη Βαυαρία μέχρι το Μόναχο. Στην τελευταία περίοδο του πολέμου έχουμε την αντιπαράθεση Βουρβώνων και Αψβούργων με ηγετική φυσιογνωμία τον καρδινάλιος Ρισελιέ, πρωθυπουργό του γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΓ', ο οποίος φρόντισε ώστε να συμμαχήσει με τη Σουηδία και να ξεκινήσει πόλεμο κατά της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας των Γερμανών και αργότερα κατά των Ισπανών. Οι ενωμένες δυνάμεις Γάλλων και Σουηδών κατέλαβαν πολλά γερμανικά εδάφη και την πρωτεύουσα Βιέννη και όταν ο πόλεμος τελείωσε το 1648 με τουλάχιστον 8.000.000 νεκρούς και πολλά εκατομμύρια εξαθλιωμένους, ωφελημένη βρέθηκε η Σουηδία και ακόμη ποιο ωφελημένη η Γαλλία που είδε τα εδάφη της και την επιρροή της να αυξάνονται κατακόρυφα.
ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΤΡΙΑΚΟΝΤΑΕΤΗ ΠΟΛΕΜΟ
Το 1667 ο Γάλλος βασιλιάς Λουδοβίκος 14ος εισέβαλε στις Κάτω Χώρες με αποτέλεσμα, όπως αναμενόταν, την κήρυξη του πολέμου από την Ισπανία. Αυτό που δεν προέβλεψε ήταν ότι θα σχηματιζόταν Τριπλή Συμμαχία από την Αγγλία, Ολλανδία και Σουηδία στο πλευρό της Ισπανίας διότι τους προβλημάτιζε η Γαλλική επεκτασιμότητα. Ο Λουδοβίκος ένιωσε προδομένος από τους παλιούς του συμμάχους Ολλανδούς και πέντε χρόνια αργότερα, αφού πρώτα είχε φροντίσει να απομονώσει διπλωματικά τους Ολλανδούς, ξεκίνησε Γαλλο-Ολλανδικό πόλεμο (1672-78). Η διαμάχη θα τελειώσει με την Γαλλία νικήτρια να έχει καταλάβει σημαντικές πόλεις. Δέκα χρόνια μετά, το 1688 ο Λουδοβίκος σε επίδειξη δύναμης εισέβαλε σε γερμανικά εδάφη πέρα από το Ρήνο ξεκινώντας έναν ακόμη πόλεμο που ονομάστηκε εννεαετής και κράτησε μέχρι το 1697. Σ’ αυτόν, ο αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Λεοπόλδος Α’ συνασπίστηκε με Γερμανούς πρίγκιπες παρασύροντας στη συνέχεια την Αγγλία και την Ολλανδία έτσι ώστε να βρεθεί ο Λουδοβίκος αντιμέτωπος σχεδόν με όλη τη Δυτική Ευρώπη.
Τελικά η Γαλλία εξουθενώθηκε οικονομικά από τις αδιάκοπες συγκρούσεις κι αναγκάστηκε να επιστρέψει πολλά από τα εδαφικά οφέλη του παρελθόντος μαζί και το Λουξεμβούργο. Μπόρεσε να κρατήσει το Στρασβούργο ενώ άλυτο έμεινε το σημαντικότερο ζήτημα της εποχής, το μέλλον της Ισπανικής διαδοχής.
BAKHUIZEN, ΜΑΧΗ ΤΟΥ VIGO BAY
Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής ονομάστηκε ο πόλεμος που ξέσπασε όταν πέθανε το 1701 ο αυτοκράτορας Κάρολος της Ισπανίας χωρίς διάδοχο και ο Λουδοβίκος θέλησε να επιβάλει τον εγγονό του ως Φίλιππο Ε της Ισπανίας. Δεν τον δέχτηκε ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας καθώς ήθελε την Ισπανική Ιταλία για τον εαυτό του και το 1702 έστειλε στρατεύματα με συνέπεια την έναρξη των συγκρούσεων. Αντίπαλοι η Γαλλία με την Ισπανία από τη μια πλευρά και η συμμαχία όλων των υπόλοιπων Ευρωπαϊκών κρατών και κρατιδίων δυτικά της Πολωνίας και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας από την άλλη. Κράτησε δέκα χρόνια και στη διάρκειά του έγιναν φοβερές σφαγές. Μόνο στη μάχη του Μαλμπλακέ (1709) σκοτώθηκαν σε μια μέρα 12.000 Γάλλοι και 22.000 αντίπαλοί τους. Αποφασιστικής σημασίας γεγονός για την επικράτηση των συμμάχων ήταν η συμμετοχή του βασιλείου της Πορτογαλίας στο πλευρό τους, πράγμα που επέτρεψε την αποβίβαση στρατευμάτων στην Ιβηρική Χερσόνησο καθώς επίσης και η απόσχιση της Καταλονίας και της Βαλένθια από το βασίλειο της Ισπανίας. Ο πόλεμος τελείωσε με τις συνθήκες της Ουτρέχτης την περίοδο 1713-1715, με τις οποίες τερματίστηκε ο Γαλλικός επεκτατισμός και μειώθηκε η Ισπανική αυτοκρατορία, ενώ η Αυστρία προέκυψε ως μεγάλη δύναμη στη στεριά καθώς προσάρτησε Μιλάνο, Σικελία, Νεάπολη, Βέλγιο ενώ η Βρετανία αναδείχτηκε σε μεγάλη ναυτική δύναμη, κέρδισε τις αποικίες των Ισπανών στην λατινική Αμερική και το Γιβραλτάρ και έβαλε τα θεμέλια για την μετατροπή της στην τεράστια Βρετανική Αυτοκρατορία. |