1644
Κίνα των Μινγκ
και των Μαντσού
ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΚΤΟΡΟ
Δημιουργήθηκε μόνιμο στρατός και ενισχύθηκε το ναυτικό, με τον Κινέζο ναύαρχο Τζενγκ Χι να φτάνει με έναν τεράστιο στόλο την περίοδο 1405-1433 ως την ακτή Σουαχίλι της Αφρικής και την Τζέντα στην Ερυθρά θάλασσα. Σε αντίθεση με τους Ευρωπαίους, οι Κινέζοι ούτε κατακτούσαν ούτε εποίκιζαν τις περιοχές που επισκεπτόταν για εξερευνητικούς σκοπούς. Γύρω στο 1435 οι νέοι άρχοντες της Κίνας με αυτοκρατορικό διάταγμα απαγόρεψαν τα ταξίδια στο εξωτερικό και παρόπλισαν τον στόλο ξεκινώντας μια μακρά περίοδο απομονωτισμού.
Τον 16ο αιώνα μια σειρά από ανίσχυροι αυτοκράτορες οδήγησαν την αυτοκρατορία σε πτώση, με συγκρούσεις μεταξύ αυλικών και εκτεταμένη διαφθορά να ταλανίζει την χώρα. Την δεκαετία του 1590 μια πολεμική εκστρατεία κατά των Ιαπώνων στην Κορέα σε συνάρτηση με περιόδους ξηρασίας και επιδημιών έφεραν την χώρα σε οικτρή οικονομική κατάσταση με αποτέλεσμα πλήθος εξεγέρσεων από εξαθλιωμένους χωρικούς. Το 1644 η αποδυναμωμένη κυβέρνηση κάλεσε σε βοήθεια τους Μαντσού, μια πολεμική φυλής της Μαντζουρίας, οι οποίοι βοήθησαν στην αποκατάσταση της τάξης. Συγχρόνως κατέλαβαν το Πεκίνο και την διακυβέρνηση της χώρας, εγκαθιδρύοντας την δική τους δυναστεία, των Τσινγκ που θα αποτελέσει την τελευταία αυτοκρατορική δυναστεία της Κίνας (1644-1911)
ΣΚΙΤΣΟ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ ΜΑΝΤΣΟΥ
Αρχικά οι Μαντσού συνάντησαν αντίσταση σε περιοχές της Κίνας αλλά από το 1683 κατάφεραν να αποκτήσουν τον έλεγχο όλης της χώρας και να επιβάλουν έναν αιώνα ειρήνης και ευημερίας που ονομάστηκε «Σινική ειρήνη». Έθιμο των Μαντσού ήταν οι κοτσίδες οι οποίες έγιναν υποχρεωτικές για όλους τους αξιωματούχους ως ένδειξη αφοσίωσης ενώ στην κοινωνία προωθήθηκε ο κομφουκιανισμός χωρίς να αποκλειστούν οι άλλες θρησκείες. Την περίοδο (1661 – 1722), επί αυτοκράτορα Κανγκστί, η Κίνα βρέθηκε στο απόγειο της δύναμη της. Με την ενσωμάτωση της Ταιβάν, Μαντζουρίας, Μογγολίας, Θιβέτ και Τουρκμενιστάν η χώρα τριπλασιάστηκε εδαφικά ενώ οι γεωργικές και βιοτεχνικές βελτιώσεις καθώς και το εμπόριο με τους Ευρωπαίους πρόσφεραν μεγάλη οικονομική ανάπτυξη. Ο παραγόμενος πλούτος έδωσε ώθηση και στα γράμματα και στις τέχνες, τεράστιοι τόμοι με κλασσικά λογοτεχνικά κείμενα επιχορηγήθηκαν ενώ μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η αρχιτεκτονική, η ζωγραφική, η δημιουργία καλλιτεχνημάτων από νεφρίτη, φίλντισι και πορσελάνη. Τον 18ο αιώνα αυξήθηκε ραγδαία ο πληθυσμός, από 100 σε 300 εκατομμύρια με συνέπεια την έλλειψη καλλιεργήσιμης γης και την μεγάλη φτώχεια ενός μέρους του πληθυσμού ενώ τον 19ο αιώνα επήλθε μια διαρκής αποδυνάμωση της χώρας με ανίκανους αυτοκράτορες, συνωμότες αυλικούς και διεφθαρμένους αξιωματούχους. Ξέσπασαν πολλές εξεγέρσεις των χωρικών με αποκορύφωμα αυτή της Ταϊπίνγκ το 1853 που εξελίχθηκε σε επανάσταση 15 επαρχιών και έναν αιματηρό εμφύλιο πόλεμο κατά τον οποίο σκοτώθηκαν 20 εκατομμύρια άνθρωποι και ισοπεδώθηκαν πόλεις ολόκληρες.
ΜΑΧΗ ΜΕΤΑΞΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΤΩΝ ΣΤΟ ΠΕΚΙΝΟ
Η δυναστεία Τσινγκ των Μαντσού ποτέ δεν θα ανακτήσει την δύναμη και το κύρος της, μέχρι την οριστική της πτώση το 1911.