Πριν από περίπου 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια, κατά τη δημιουργία του Ηλιακού Συστήματος, σχηματίστηκε και ο πλανήτης που θα ονομαζόταν Γη. Γύρω από τον νεαρό Ήλιο υπήρχε ένας τεράστιος περιστρεφόμενος δίσκος από αέρια, σκόνη και βραχώδη υλικά. Μέσα σε αυτόν τον πρωτοπλανητικό δίσκο, μικροσκοπικά σωματίδια συγκρούονταν και ενώνονταν εξαιτίας της βαρύτητας, σχηματίζοντας σταδιακά μεγαλύτερα σώματα, γνωστά ως πλανητοειδή.
Με την πάροδο εκατομμυρίων ετών, οι συνεχείς συγκρούσεις και συγχωνεύσεις αυτών των σωμάτων δημιούργησαν έναν πρωτοπλανήτη: τη νεαρή Γη. Στα πρώτα στάδια της ύπαρξής της, η Γη ήταν μια πυρακτωμένη σφαίρα λιωμένων πετρωμάτων. Η τεράστια θερμότητα προερχόταν από τις βίαιες συγκρούσεις, τη βαρυτική συμπίεση και τη ραδιενεργό διάσπαση στοιχείων στο εσωτερικό της.
Καθώς ο πλανήτης παρέμενε σε εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες, τα βαρύτερα υλικά, κυρίως ο σίδηρος και το νικέλιο, βυθίστηκαν προς το κέντρο και σχημάτισαν τον πυρήνα. Τα ελαφρύτερα υλικά παρέμειναν στα ανώτερα στρώματα, δημιουργώντας σταδιακά τον μανδύα και τον φλοιό της Γης.
Λίγο αργότερα, σύμφωνα με την επικρατέστερη επιστημονική θεωρία, ένα σώμα μεγέθους πλανήτη, γνωστό ως Θεία, συγκρούστηκε με τη νεαρή Γη. Η γιγαντιαία αυτή πρόσκρουση εκτόξευσε τεράστιες ποσότητες υλικού στο διάστημα, από τις οποίες σχηματίστηκε σταδιακά η Σελήνη.
Με την πάροδο του χρόνου, η Γη άρχισε να ψύχεται. Στην επιφάνειά της δημιουργήθηκαν οι πρώτοι στερεοί βράχοι, ενώ από την απελευθέρωση αερίων στο εσωτερικό της σχηματίστηκε η αρχέγονη ατμόσφαιρα. Αργότερα, καθώς η θερμοκρασία μειωνόταν, οι υδρατμοί συμπυκνώθηκαν και άρχισαν να σχηματίζονται οι πρώτοι ωκεανοί.
Έτσι, από μια πυρακτωμένη και αφιλόξενη σφαίρα, η Γη μεταμορφώθηκε σταδιακά σε έναν πλανήτη με στερεή επιφάνεια, ατμόσφαιρα και νερό σε υγρή μορφή. Οι συνθήκες αυτές θα αποτελούσαν, εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια αργότερα, τη βάση για την εμφάνιση της ζωής.
