Ζωρζ Σαρή 1925 έως 2012 (87)
Τα παιδιά είναι μικρά. Δεν είναι ηλίθια
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
της Βαγίας
― Ναι, Λίνα μου, η Αίγινα για μένα είναι το πιο ωραίο νησί. Στη Βαγία πέρασα τα πιο όμορφα καλοκαίρια μου, θα ήμουν όσο είσαι κι εσύ τώρα, όταν μας πρωτόφερε η γιαγιά σου. Το χωριό είχε όλα κι όλα έξι σπίτια, μποστάνια, μουριές, μαγκανοπήγαδα και συκιές. Σε κείνο το μέρος του νησιού η θάλασσα είναι συχνά φουρτουνιασμένη, γιατί το πιάνει ο βοριάς. Με τη θεία σου την Ειρήνη κάναμε πολλές τρέλες κι είχαμε συχνά περιπέτειες... Eλπίζω να μη μου κάνεις τα ίδια, κακομοίρα μου. Δεν έχω καμιά διάθεση να σε κυνηγώ πάνω στα βουνά και να λαχταρά η καρδιά μου.
Η Λίνα γέλασε:
― Όλες οι μαμάδες ίδιες είστε. Κάνατε του κόσμου τις τρέλες, όταν ήσαστε παιδιά, και τώρα θυμώνετε με τις δικές μας.
Τον επόμενο χρόνο και σαν παιχνίδι για τα παιδιά ξεκίνησε να γράφει ένα βιβλίο που τελικά έγινε το μυθιστόρημα “Ο Θησαυρός της Βαγίας” Το βιβλίο εκδόθηκε το 1969 γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Έκτοτε η Σαρή αφιερώθηκε στην συγγραφή βιβλίων κυρίως για μικρά παιδιά και νέους. Μαζί με την Άλκη Ζέη καθιέρωσαν ένα νέο στυλ στο νεανικό μυθιστόρημα, απομακρύνοντας το από τους ηθικοπλαστικούς διδακτισμούς και την προβολή ενός ιδεατού ονειρικού κόσμου. Η Ζωρζ Σαρή αντιμετώπισε το παιδί ως αυτόνομο άτομο με δική του προσωπικότητα και προέβαλε ρεαλιστικού ήρωες αντλώντας συχνά θέματα από την σύγχρονη ελληνική ιστορία. Για την “Νινέτ” βραβεύτηκε το 1994 με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου , το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το διεθνές βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Πέθανε στις 9 Ιουνίου του 2012.