Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αγωνία από το να ‘χεις μέσα σου μια ιστορία ανείπωτη.
Δεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο τόσο τερατώδη όσο η αδιαφορία μας.
Η ευγένεια είναι οργανωμένη αδιαφορία.
Πάντα οι νικημένοι έχουνε τ’ άδικο. Και τ’ άβουλο πλήθος πάει ταχτικά με τους νικητές. Ως τώρα η ιστορία του Κόσμου είναι ιστορία των Νικητών.
Όλοι μοιραζόμαστε ένα μαζικό ασυνείδητο νου, διαμορφωμένο από τις μνήμες και τα πρότυπα συμπεριφοράς σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας. Από εδώ πηγάζουν πράγματα όπως οι αρχέγονοι φόβοι και ο μυστικισμός.
Αν το παρελθόν δεν έχει τίποτε να παραδώσει στο παρόν, τότε θα ήταν καλύτερα ν’ αφήσουμε την Ιστορία να κοιμάται στην ντουλάπα, όπου το σύστημα κρύβει τις παλιές του μεταμφιέσεις
Έχουμε ανάγκη από την ιστορία στο σύνολό της, όχι για να επιστρέψουμε σε αυτήν αλλά για να δούμε πώς μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτή
Παιδιά ίσως η μνήμη των προγόνων Να είναι βαθύτερη παρηγοριά και πιο πολύτιμη συντροφιά από μια χούφτα ροδόσταμο
Η επιθυμία είναι το μισό της ζωής. Η αδιαφορία είναι το μισό του θανάτου.
Η γνώση, η πληροφορία, είναι από τη φύση τους κοινά αγαθά που κανονικά ανήκουν σε όλους, που δεν μπορούν να εμπορευματοποιηθούν ή να γίνουν ιδιωτική ιδιοκτησία χωρίς να ακρωτηριαστεί η χρησιμότητα τους.
Ο άνθρωπος είναι πάνω απ’ όλα μυαλό, συνείδηση - αυτό είναι, προϊόν της ιστορίας, όχι της φύσης.
Η παιδεία πρέπει να προπαρασκευάζη όλους τούς πολίτες, αγόρια και κορίτσια, με απόλυτη, οργανικά εκφρασμένη, αμεροληψία και ισότητα και αντίστοιχα με τις φυσικές ικανότητές τους, για τη ζωή και με τη ζωή.
Ο αναστεναγμός της Ιστορίας ανυψώνεται από ερείπια, όχι από τοπία, και στις Αντίλλες υπάρχουν λίγα ερείπια για να αναστενάζουν, εκτός από τα ερείπια των ζαχαροκτημάτων και των εγκαταλελειμμένων οχυρών.
Στη μακρά ιστορία της ανθρωπότητας (και του ζωικού βασιλείου επίσης), όσοι έμαθαν να συνεργάζονται και να αυτοσχεδιάζουν, αυτοί επικράτησαν.
Η Αρχαιότητα είναι η αριστοκρατία της Ιστορίας.
Καθημερινά να βλέπεις τον θάνατο και την εξορία και οτιδήποτε μοιάζει φοβερό, αλλά περισσότερο απ' όλα το θάνατο· και τότε τίποτα ταπεινό δεν θα συλλογιστείς, ούτε θα επιθυμήσεις κάτι πέραν του μέτρου.
Για να μελετήσουμε την ιστορία χρειάζεται να υποβληθούμε στο χάος και παρ 'όλα αυτά να διατηρήσουμε την πίστη μας στην τάξη και το νόημα.
Τυχερός όποιος διδάχτηκε ιστορία
Αποδίδω μια εικόνα, ένα όραμα τρισδιάστατο, μέχρι χαοτικό, που ξεπερνά, κάποιες φορές τα όρια της λογικής
Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την ασκήμια της, με γεμίζει λύσσα με την αδικία της την οργανωμένη, με ταπεινώνει με την ανημποριά μου ν’ αντιδράσω, να επαναστατήσω αποτελεσματικά, να υπερασπιστώ το μαζικό μας εξευτελισμό.
Η ιστορία είναι φιλοσοφία μέσω παραδειγμάτων.
Η ιστορία μου είναι έργο που θα επιζήσει και όχι ρητορική επίδειξη, που σκοπό έχει να αποσπάσει τα χειροκροτήματα των συγχρόνων μου.
Ο πιο επίμονος ήχος που αντηχεί μέσα από την ιστορία του ανθρώπου είναι το σφυροκόπημα από τα τύμπανα του πολέμου.
O κάθε λαός είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, υπεύθυνος και για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται.
Ανάμεσα στα δημιουργήματα της ανθρώπινης ιστορίας ένα είναι μοναδικά μοναδικό: το δημιούργημα που δίνει τη δυνατότητα στη συγκεκριμένη κοινωνία να αυτοαμφισβητείται.
Καταδικάστε με, δεν έχει σημασία. Η Ιστορία θα με αθωώσει.
Σπάνιες είναι οι στιγμές στην ιστορία όπου άνθρωποι ήταν σε θέση να διατρέξουν την πορεία τους χωρίς πολέμους ή επαναστάσεις.
Φως της αλήθειας, μάρτυρας των καιρών, δάσκαλος της ζωής είναι η Ιστορία.
Για να γίνει ένα έργο τέχνης πραγματικά αθάνατο, πρέπει να ξεφύγει από τα ανθρώπινα όρια: η λογική και η κοινή αίσθηση μόνο που θα παρεμβαίνουν. Αλλά από τη στιγμή που αυτοί οι φραγμοί θα σπάσουν, θα εισέλθει στις περιοχές της παιδικής ενόρασης και του ονείρου.
Η μεγαλύτερη τραγωδία σε ολόκληρη την ιστορία της ανθρωπότητας είναι η κατάληψη της ηθικής από τη θρησκεία.
Ο μόνος τρόπος να ανακαλύψουμε τα όρια του δυνατού είναι να τα ξεπεράσουμε και να προχωρήσουμε στην περιοχή του αδύνατου.
Η ιστορία με το πέρασμα του χρόνου διαστρεβλώνεται, ενώ ο μύθος εξελίσσεται στο σημείο που γίνεται πραγματικότητα.
"Όποτε μπορώ, ξεμακρύνω από τήν ταραχή τής σημερινής ζωής. Κάθουμαι στό σπίτι μου, μακρυά από τόν κόσμο. Ζωγραφίζω κανένα εικόνισμα, γράφω καμμιά ιστορία ή καμμιά σκέψη γιά τόν εαυτό μου, φιλοτεχνώ κανένα χειρόγραφο, ή κουβεντιάζω μέ κανέναν απλόν άνθρωπο πού δέν τρέχει γιά ν' αρπάξη πολλά λεφτά, κ' είναι ήσυχος καί βλογημένος....Κάθουμαι όσο μπορώ, μακρυά από τόν φουρτουνιασμένο κόσμο κι' από τίς ψεύτικες απολαύσεις του, καί ζώ μέ τούς απλούς καί ήσυχους χριστιανούς, μέ "τά τέκνα τής ειρήνης".
Κεντρίστε τη φιλοτιμία με το να επαινείτε τα καλά και στους γονείς και στα παιδιά. Ο έπαινος θερμαίνει κι αυξάνει τα καλά, ενώ αντίθετα η αδιαφορία τα παγώνει, τα ζαρώνει και τελικά τ' απονεκρώνει.
Απ’ ό,τι κάλλη έχει άθρωπος, τα λόγια ’χουν τη χάρη, να κάνουσι κάθε καρδιά παρηγοριά να πάρει,
Η πιο μεγάλη απειλή της ζωής στον πλανήτη είναι η αδιαφορία
Η ιστορία διδάσκει τα πάντα, ακόμα και το μέλλον.
Είναι, απορίας άξιο, ότι το μόνο που δε δοκίμασαν ως σήμερα οι άνθρωποι –ούτε για πείραμα απλό– είναι να ζήσουν στοργικά κι επομένως ειρηνικά, αναμεταξύ των!
Σημασία έχουν κάποιες στιγμές μοναδικές... το βλέμμα των δύο στον κοινό στόχο... Η μέση ηλικία θα έπρεπε να είναι το καλύτερο στάδιο για να ξεφορτωθούμε τα πανωφόρια: της φιλοδοξίας, της συσσώρευσης περιουσίας, του εγώ.
Είναι παρηγοριά για τους δύστυχους να έχουν συντροφιά στην δυστυχία τους
Η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα.
Οι επαναστάσεις είναι οι ατμομηχανές της ιστορίας.
Το νεοσύστατο αμερικανικό έθνος μετατρέπεται σε μια λαίμαργη αυτοκρατορία, και η πείνα του ήταν ακόρεστη. Ήδη καταβρόχθισε τη γη των αυτοχθόνων και έχει φάει το μισό Μεξικό.
Δεν είναι τα συναισθήματα των ανθρώπων που γράφουν ιστορία αλλά οι πράξεις τους
Μόλις η εφημερίδα αγγίξει μια ιστορία, τα γεγονότα χάνονται για πάντα, ακόμη και για τους πρωταγωνιστές της.
Αν υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο μπορούν να είναι σίγουροι οι γυναίκες και οι άνδρες του τέλους του 20ού αιώνα που έχουν επίγνωση της ιστορίας, είναι ότι το Ισλάμ δεν στάλθηκε από τον ουρανό για να καλλιεργήσει τον εγωισμό και τη μετριότητα.
Η ιστορία του κόσμου είναι η ιστορία των λίγων προνομιούχων.
Η ανεκτικότητα είναι μια άλλη ονομασία για την αδιαφορία.
Η αυτοκρατορία που δημιουργείται με πόλεμο, πρέπει να διατηρηθεί με πόλεμο.
Όλη η ανθρωπότητα είναι πάθος. Χωρίς πάθος, η θρησκεία, η ιστορία, τα μυθιστορήματα, η τέχνη δεν θα υπήρχαν.
Οι μεγάλοι πολιτικοί ακούν πριν από τους άλλους το μακρινό χλιμίντρισμα των αλόγων της ιστορίας.
Τα θεμέλια της αυτοκρατορίας είναι η τέχνη και η επιστήμη. Αφαιρέστε τα ή μειώστε τα, και η αυτοκρατορία δεν υπάρχει πλέον.
Όλες οι λύπες αντέχονται αν μπορεί να τις βάλεις σε μια ιστορία ή να πεις μια ιστορία γύρω από αυτές.
Η διαφορά μεταξύ δημοκρατίας και δικτατορίας είναι ότι στη δημοκρατία ψηφίζεις πρώτα και παίρνεις διαταγές μετά. Στη δικτατορία, δεν χρειάζεται να χάσεις τον καιρό σου ψηφίζοντας.
Ο πραγματικός ζωγράφος είναι εκείνος που μπορεί να ζωγραφίσει εξαιρετικές σκηνές στη μέση μιας κενής ερήμου. Ο πραγματικός ζωγράφος είναι εκείνος που μπορεί να ζωγραφίσει υπομονετικά ένα αχλάδι, τη στιγμή που τον ζώνουν οι ταραχές της ιστορίας.
Το σύνθημά μου: χωρίς όρια
Η εξορία είναι κάτι περισσότερο από μια γεωγραφική έννοια. Μπορείς να είσαι εξόριστος στην πατρίδα σου, στο ίδιο σου το σπίτι, σε ένα δωμάτιο.
Το θέαμα είναι ο ήλιος που δεν δύει ποτέ πάνω από την αυτοκρατορία της σύγχρονης παθητικότητας.
Εκτός από τις μηχανές, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτε άλλο διαχρονικό που να μην προέρχεται από την αρχαία Ελλάδα: Σχολεία, Γυμναστήρια, Αριθμητική, Γεωμετρία, Ιστορία, Ρητορική, Φυσική, Βιολογία, Ανατομία, Υγιεινή, Διακόσμηση, Ποίηση, Μουσική, Τραγωδία, Κωμωδία.
Ο Νότος δημιουργεί τους πολιτισμούς. Ο Βορράς τους κατακτά, τους καταστρέφει, δανείζεται από αυτούς, τους διαδίδει. Αυτή είναι μια σύντομη σύνοψη της Ιστορίας.
Ο καθένας γεννιέται βασιλιάς και οι περισσότεροι άνθρωποι πεθαίνουν στην εξορία, όπως οι περισσότεροι βασιλιάδες.
Έχουμε μία ιστορία τόσων χιλιάδων ετών, το θέμα δεν είναι τι κάναν οι πρόγονοι, αλλά τι κάνουν οι απόγονοι.
Κανείς δεν φτιάχνει την ιστορία ούτε τη βλέπει όταν γράφεται, όπως κανείς δεν βλέπει το χορτάρι να μεγαλώνει.
Αν συνηθίζαμε να στέλνουμε τα νεαρά κορίτσια στο σχολείο και τους μαθαίναμε τα ίδια αντικείμενα που μαθαίνουμε στα αγόρια, θα μάθαιναν εξίσου καλά και θα κατανοούσαν τις τέχνες και τις επιστήμες. Ίσως μάλιστα να τις κατανοούσαν και καλύτερα... γιατί όπως το σώμα των γυναικών είναι πιο απαλό από εκείνο των αντρών, έτσι και η διάνοιά τους είναι πιο οξυμένη.
Μην επιδιώκεις ψυχή τον αθάνατο βίο, μόνο εξάντλησε τα όρια του τωρινού.
Όπου απουσιάζει η λογική από την αιτία, εκεί αρχίζει η απορία. (Όπου της αιτίας απολείπει ο λόγος, εκείθεν άρχεται το απορείν).
Μιλάω και μιλάω, ... αλλά ο ακροατής συγκρατεί μόνο τα λόγια που περιμένει να ακούσει... Δεν είναι η φωνή που κυριαρχεί στην ιστορία αλλά το αυτί.
Η πιο βαθιά εμπειρία του δημιουργού είναι θηλυκή, γιατί είναι εμπειρία εισδοχής και κυοφορίας.
Όλοι γράφουμε ιστορία, είτε μας αρέσει είτε όχι. Είτε το γνωρίζουμε είτε όχι.
Αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι μια επίσημη επιστροφή στην παράδοση και τη θρησκεία, αλλά μια επανεξέταση, μια επανερμηνεία, της ιστορίας μας που μπορεί να φωτίσει το παρόν και να ανοίξει το δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον
Να ζει κανείς ή να μην ζει; Ιδού η απορία. (Άμλετ)
Υπάρχουν περίοδοι στην ιστορία κατά τις οποίες ανυψώνεται η ανθρωπότητα σε ένα σημείο παρατήρησης με ένα καθαρό φως να πέφτει πάνω σε ένα κόσμο ως τότε σκοτεινό.
Η ιστορία των ανθρώπων είναι η ιστορία της ασυνεννοησίας τους με το θεό, ούτε εκείνος καταλαβαίνει εμάς, ούτε εμείς καταλαβαίνουμε εκείνον.
Η αρχαία ελληνική ιστορία είναι ένα ποίημα.
Ο ρυθμός είναι επανάληψη. Η ιστορία είναι επίσης επανάληψη. Ένα γεγονός, που έχει συμβεί μια φορά, συμβαίνει ξανά και ξανά σε έναν συγκεκριμένο ρυθμό.
Απορίαν γαρ δει βοηθείν, ουκ αργίαν εφοδιάζειν. Να βοηθάμε τους φτωχούς, όχι να ενισχύουμε τους άεργους.
Κάθε άνθρωπος θεωρεί τα όρια του δικού του οπτικού πεδίου σαν τα όρια του κόσμου.
Οι χοροί μας έχουνε άμεση σχέση με το παρελθόν μας, την ιστορία μας.
Η Ιστορία είναι ένας εφιάλτης από τον οποίο θέλω να ξυπνήσω.
Δεν μένει καιρός στην ιστορία για να είναι δίκαιη. Δουλειά της είναι, αφού είναι μεροληπτική, να αναφέρει τις επιτυχίες, όμως πολύ σπάνια την ηθική τους αξία. Έχει τα μάτια της στυλωμένα στους νικητές κι αφήνει στη σκιά τους αφανισμένους.
Κάθε έθνος, κάθε εποχή, κάθε σκεπτόμενος άνθρωπος, πρέπει συχνά να καθορίζει τα όρια ανάμεσα στην ελευθερία και την εξουσία. Γιατί ελευθερία χωρίς εξουσία καταντάει χάος, και εξουσία χωρίς το σεβασμό της ελευθερίας, τυραννία
Στην ιστορία όπως και στην ανθρώπινη ζωή, το μετανιώμα δεν φέρει πίσω μια χαμένη στιγμή και χίλια χρόνια δεν θα ανακάμψουν κάτι που χάθηκε μέσα σε μία ώρα.
Οι γυναίκες μπορούν να υπομείνουν σχεδόν τα πάντα. Τα πάντα εκτός της αδιαφορίας.
Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να μιλάμε για όρια ή σύνορα. Είναι ζωτικής σημασίας, αντίθετα, να παραμείνουμε εντελώς ανοιχτοί, να συμμετέχουμε πάντα και να στοχεύουμε να συμβάλουμε προσωπικά σε κοινωνικά γεγονότα.
Πλήθη εμπόρων επιβαρύνουν τις πόλεις στις οποίες συρρέουν οι δικηγόροι χωρίς όρια ή σκοπό.
Προτιμώ την τρέλα των παθών από τη σοφία της αδιαφορίας.
Η δουλειά μας (του εκπαιδευτικού) δεν τελειώνει στη διδασκαλία των μαθηματικών, της γεωγραφίας, του συντακτικού, της ιστορίας. Η δουλειά μας είναι να διδάξουμε αυτά τα πράγματα με σοβαρότητα και επιδεξιότητα, αλλά και να συμμετέχουμε, να αφιερωθούμε στον αγώνα για να νικηθεί η κοινωνική αδικία.
Όμως αυτό που διδάσκουν η εμπειρία και η ιστορία είναι το εξής,- πως οι λαοί και οι κυβερνήσεις δεν έμαθαν ποτέ τίποτα από την ιστορία, ούτε και έδρασαν στην βάση αρχών που αντλήθηκαν από αυτή
Η όλη ιστορία της επιστήμης είναι η σταδιακή συνειδητοποίηση ότι τα γεγονότα δεν συμβαίνουν με αυθαίρετο τρόπο, αλλά αντικατοπτρίζουν μια υποκειμενική σειρά, η οποία μπορεί να είναι ή και να μην είναι εμπνευσμένη.