Αισχύλος

Ο Αισχύλος έζησε από το 525/524 έως το 456/455 π.Χ., σε μια από τις πιο καθοριστικές περιόδους της αρχαίας ελληνικής ιστορίας. Γεννήθηκε στην Ελευσίνα, όταν η Αθήνα βρισκόταν ακόμη υπό την επιρροή των αριστοκρατικών οικογενειών, αλλά κατά τη διάρκεια της ζωής του η πόλη μεταμορφώθηκε πολιτικά και στρατιωτικά. Οι μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ. έθεσαν τα θεμέλια της αθηναϊκής δημοκρατίας, δημιουργώντας ένα νέο πολιτικό περιβάλλον στο οποίο οι πολίτες συμμετείχαν όλο και περισσότερο στη δημόσια ζωή.

Η εποχή του σημαδεύτηκε κυρίως από τους Περσικούς Πολέμους. Ο Αισχύλος πολέμησε ο ίδιος στη μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. και πιθανότατα συμμετείχε και στη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. Η σύγκρουση των ελληνικών πόλεων με την Περσική Αυτοκρατορία επηρέασε βαθιά τη σκέψη και το έργο του. Στους «Πέρσες», το αρχαιότερο σωζόμενο ελληνικό δράμα, παρουσίασε μάλιστα την ήττα των Περσών από την οπτική των ίδιων των ηττημένων.

Μετά τους Περσικούς Πολέμους, η Αθήνα αναδείχθηκε σε μεγάλη δύναμη του ελληνικού κόσμου. Η πολιτική της επιρροή, ο πλούτος και η πολιτιστική της ανάπτυξη ενισχύθηκαν, ενώ το θέατρο εξελίχθηκε σε βασικό θεσμό της δημόσιας και θρησκευτικής ζωής της πόλης. Οι τραγωδίες παρουσιάζονταν στις γιορτές προς τιμήν του Διονύσου και αποτελούσαν χώρο προβληματισμού πάνω σε ζητήματα εξουσίας, δικαιοσύνης, πολέμου, ευθύνης και θεϊκής τάξης.

Το έργο του Αισχύλου αντανακλά αυτή τη μεταβατική εποχή. Στις τραγωδίες του συγκρούονται η παλαιότερη λογική της εκδίκησης και της οικογενειακής βεντέτας με μια νέα αντίληψη οργανωμένης δικαιοσύνης και πολιτικής τάξης. Η «Ορέστεια», ιδιαίτερα, μπορεί να διαβαστεί ως συμβολική μετάβαση από την προσωπική εκδίκηση σε μια κοινωνία όπου η δικαιοσύνη απονέμεται μέσα από θεσμούς.