Βιογραφία
Ο Τσάρλι Πάρκερ (Charlie Parker Jr., 29 Αυγούστου 1920 - 12 Μαρτίου 1955, γνωστός με το ψευδώνυμο Βird) υπήρξε Αφροαμερικάνος συνθέτης της τζαζ και σαξοφωνίστας, από τους σημαντικότερους στο είδος με μεγάλη επίδραση στην εξέλιξη της τζαζ μουσικής και την δημιουργία της μπιμπόπ, μια μορφή τζαζ που χαρακτηρίζεται από γρήγορους ρυθμούς, μεγάλη δεξιοτεχνία και προηγμένες αρμονίες.Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1920, στο Κάνσας Σίτι, που αποτελούσε την εποχή εκείνη σημαντικό κέντρο της αφροαμερικανικής μουσικής. Ο πατέρα του εργαζόταν περιστασιακά ως σερβιτόρος σε ξενοδοχεία και τρένα, ο Τσάρλι ξεκίνησε να μαθαίνει σαξόφωνο στα 11 χρόνια του και αποτέλεσε μέλος της σχολικής ορχήστρας, πριν εγκαταλείψει το σχολείο, το 1935. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, κατάφερε να εξελιχθεί σε επιδέξιο σαξοφωνίστα, και να μετατραπεί σε επαγγελματία μουσικό.
Περίπου το 1940, έγινε μέλος της ορχήστρας του πιανίστα Τζέι Μακσάν, με την οποία περιόδευσε για πρώτη φορά, σε νυχτερινά μουσικά κέντρα στις νοτιοδυτικές πολιτείες αλλά και συμμετείχε σε ηχογραφήσεις. Μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, που αποτελούσε το κυρίαρχο κέντρο της τζαζ μουσικής και συμμετείχε σε συναυλίες και εμφανίσεις σε μουσικά κέντρα. Το 1942 έγινε μέλος της ορχήστρας του Ερλ Χάινς, όπου παρέμεινε για οκτώ μήνες. Στο διάστημα αυτό, συνεργάστηκε με τον Ντίζι Γκιλέσπι και άρχισε να διαμορφώνει το ύφος του μπίμποπ, ένα νέο είδος που δεν έγινε αρχικά αποδεκτό.
. Έχοντας αποκτήσει μεγαλύτερη φήμη, το 1945, ηγήθηκε της πρώτης προσωπικής του ορχήστρας, συνεργαζόμενος παράλληλα και με τον Ντίζι Γκιλέσπι στα πλαίσια άλλων μουσικών συνόλων. Μαζί πραγματοποίησαν μία σειρά εμφανίσεων στο Χόλιγουντ, συνολικής διάρκειας έξι εβδομάδων. Ο Πάρκερ συνέχισε να εμφανίζεται σε κέντρα του Λος Άντζελες ωστόσο ήταν πλέον εθισμένος στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά και στις 29 Ιουνίου του 1946, κατέρρευσε και χρειάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο για απεξάρτηση, την οποία ποτέ δεν θα καταφέρει. Έμεινε 6 μήνες στο νοσοκομείο και επανήλθε στα μουσικά δρώμενα, αρχικά στο Λος Άντζελες και αργότερα στη Νέα Υόρκη. Η περίοδος μετά το 1948 υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγική, καθώς μαζί με τους Μάιλς Ντέιβις, Ντιουκ Τζόρνταν, Τόμι Πότερ και Μαξ Ρόουτς, σχημάτισε ένα κουιντέτο, με το οποίο ηχογράφησε αρκετές από τις δημοφιλέστερες συνθέσεις του. Περιόδευσε επίσης στην Ευρώπη (1949 και 1950) με αρκετά μεγάλη επιτυχία.
Επέστρεψε στην Αμερική όμως τόσο η υγεία του όσο και η οικονομική του κατάσταση επιβαρυνόταν διαρκώς από τις καταχρήσεις ναρκωτικών ουσιών, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει δύο φορές (1954), τελικά εισήχθη και στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Bellevue της Νέας Υόρκης. Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του έγινε στις 5 Μαρτίου του 1955, στο κέντρο που ονομάστηκε Birdland προς τιμήν του. Πέθανε επτά ημέρες αργότερα, σε ηλικία 34 ετών, στο Μανχάταν, από πνευμονία.