Θάνατε, περήφανος μην είσαι, έστω κι αν κάποιοι σε αποκαλούν
ισχυρό και τρομερό, γιατί δεν είσαι τέτοιος·
καθώς εκείνοι που εσύ νομίζεις πως κατατροπώνεις
δεν πεθαίνουν, φτωχέ Θάνατε,
ούτε κι εμένα μπορείς να με σκοτώσεις.

Από την ανάπαυση και τον ύπνο, που είναι μόνο εικόνες σου,
αντλούμε τόση ευχαρίστηση· άρα από εσένα ακόμη περισσότερη.
Και οι καλύτεροι άνθρωποί μας φεύγουν μαζί σου πιο νωρίς,
βρίσκοντας ανάπαυση για τα οστά τους και λύτρωση για την ψυχή τους

Είσαι σκλάβος της Μοίρας, της Τύχης, των Βασιλέων και των απελπισμένων ανθρώπων,
και συντροφεύεις το δηλητήριο, τον πόλεμο και την αρρώστια.
Και το όπιο ή τα μάγια μπορούν να μας χαρίσουν ύπνο εξίσου καλά,
και καλύτερα ακόμη από το δικό σου χτύπημα· γιατί λοιπόν επαίρεσαι;

Μόλις περάσει ένας σύντομος ύπνος, ξυπνούμε στην αιωνιότητα,
και ο Θάνατος δεν θα υπάρχει πια·
Θάνατε, σου μέλλει να πεθάνεις.