Εγώ θυμάμαι τη φωνή σου
Το σκληρό σου ύφος
Την αυστηρή κίνηση των χεριών σου
Θυμάμαι τη φωνή σου,
φωνή ενάντια
Το λόγο σου τον εχθρικό
Τη λαγαρή σου τη φωνή του μίσους
Το τρυφερό γόνιμο μίσος
Το γενναιόδωρο σου μέτωπο
σαν ήλιο
Και τη φιλία σου ανοιχτή
σαν μια πλατεία
Σε κυπαρίσσια αυστηρά και νεαρό νερό
Την καρδιά σου, την φωνή σου,
Τη ζωντανή σου την γροθιά
Σταματημένα και κομματισμένα
Από τον θάνατο