ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ 800 Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Οι Φράγκοι ήταν το σύνολο των γερμανικών φύλων το οποίο μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας βρέθηκε να διοικεί την περιοχή μεταξύ των ποταμών Λίγηρα και Ρήνου. Το 732 αραβικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ευρώπη από την Ισπανία αλλά ηττήθηκαν από τον ηγέτη των Φράγκων Κάρολο Μαρτέλο ο οποίος κατάφερε να συγκεντρώσει αξιόμαχο στρατό και να αυξήσει την δύναμη του. Το 768 ανέβηκε στο θρόνο ο εγγονός του Καρλομάγνος και επέκτεινε την αυτοκρατορία σε ολόκληρη την δυτική Ευρώπη. Πρώτα κατέκτησε τη σημερινή Γαλλία στην οποία υπήρχαν πολλές μεμονωμένες φυλές με τους αρχηγούς τους να ονομάζονται δούκες και η επικράτεια τους δουκάτα (δούκας σημαίνει ηγούμαι). Στόχος του ήταν να ενώσει όλες της Γερμανικές φυλές και όλα τα δουκάτα υπό την εξουσία του. Στην ανατολή, ο στρατός του συνέτριψε τους Αβάρους και υποδούλωσε ένα μέρος των Σλάβων, ύστερα πέρασε στην Ιταλία και εκθρόνισε τον βασιλιά των Λομβαρδών παραχωρώντας την εξουσία στον πάπα. Την ίδια ώρα προσπάθησε να εκχριστιανίσει την αυτοκρατορία του βγάζοντας διάταγμα πως όποιος δεν βαφτιζόταν χριστιανός θα εκτελούνταν. Για τις εκδουλεύσεις του αυτές, τα Χριστούγεννα του 800, ο πάπας Λέοντας ο Γ, τον έχρισε Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η οποία ιδρύθηκε ως ένωση κεντρο-ευρωπαϊκών χωρών υπό την σκέπη της παπικής εκκλησίας, με τον Καρλομάγνο να θεωρείται ιδρυτής της Ευρώπης, καθώς είχε ενώσει δεκάδες διαφορετικά φύλα και λαούς σε μια αυτοκρατορία. Ο ΚΑΡΛΟΜΑΓΝΟΣ Έδρα της αυτοκρατορίας ορίστηκε η Αιξ-Λα-Σαπέλ (σημερινό Άαχεν), που αναδείχθηκε σε διοικητικό και πολιτιστικό κέντρο. Για να ασκεί τον έλεγχο ενός τόσο εκτεταμένου κράτους, ο Καρλομάγνος οργάνωσε τους πολιτικούς και διοικητικούς θεσμούς του βασιλείου, αξιοποιώντας τόσο τη ρωμαϊκή παράδοση όσο και τα γερμανικά έθιμα. Η αποκατάσταση της τάξης και η οργάνωση του κράτους δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για οικονομική ανάκαμψη με την αύξηση της αγροτικής παραγωγής και την αναθέρμανση του εμπορίου. Η βασιλεία του Καρλομάγνου και των διαδόχων του συνδέεται με μια σημαντική άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών που ονομάζεται Καρολίδεια Αναγέννηση. Στη νεοσύστατη Ανακτορική Ακαδημία και στα μοναστήρια δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην αντιγραφή βιβλίων και καθιερώθηκε μια γραφή με ευανάγνωστα πεζά γράμματα. Στις αρχές του 9ου αιώνα ο Καρλομάγνος στην Δυτική Ευρώπη, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας στην Ανατολή και ο Χαρούντ αλ Ρασίντ στην Βαγδάτη υπήρξαν οι 3 ισχυροί ηγέτες της Μεσογείου, οι οποίοι ύστερα από αλλεπάλληλους πολέμους, προσέφεραν για ένα διάστημα ειρήνη και σταθερότητα στους υπηκόους τους. ΘΥΡΕΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ Ο Καρλομάγνος επιζητούσε να αναβιώσει την παλιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με Γερμανικές φυλές ενωμένες και δεν ήθελε απλώς να κυβερνάει τα διάφορα δουκάτα (Σουηβών, Βαυαρών, Αλαμμανών, Σαξόνων κλπ). Μετά τον θάνατό του η αυτοκρατορία χωρίστηκε σε 3 βασίλεια τα οποία μοιράστηκαν στους εγγονούς του και τους επόμενους αιώνες η αυτοκρατορία θα συνεχίσει να υφίσταται ως σύνολο από εκατοντάδες μικρότερα βασίλεια, πριγκιπάτα, δουκάτα, κομητείες και άλλα κρατίδια τα οποία άλλοτε θα διαχωρίζονται και άλλοτε θα συνενώνονται ώστε η εδαφική της επικράτεια τη να ποικίλει ανά περιόδους. Στο απόγειό της ενσωμάτωνε όλη την κεντρική Ευρώπη και μεγάλα τμήματα της σημερινής Πολωνίας, Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας. Παρά το όνομά της, τα περισσότερα χρόνια δεν περιλάμβανε τη Ρώμη. Η επίσημη ονομασία της θα αλλάξει αρκετές φορές και από τα τέλη του 15ου αιώνα θα ονομάζεται Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους. Θα διαλυθεί τελικά το 1806, όταν ο Ναπολέοντας υποχρέωσε τον τελευταίο αυτοκράτορα, Φραγκίσκο Β΄, σε παραίτηση.

800

Αγία Ρωμαϊκή
Αυτοκρατορία

Οι Φράγκοι ήταν το σύνολο των γερμανικών φύλων το οποίο μετά την κατάρρευση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας βρέθηκε να διοικεί την περιοχή μεταξύ των ποταμών Λίγηρα και Ρήνου. Το 732 αραβικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Ευρώπη από την Ισπανία αλλά ηττήθηκαν από τον ηγέτη των Φράγκων Κάρολο Μαρτέλο ο οποίος κατάφερε να συγκεντρώσει αξιόμαχο στρατό και να αυξήσει την δύναμη του. Το 768 ανέβηκε στο θρόνο ο εγγονός του Καρλομάγνος και επέκτεινε την αυτοκρατορία σε ολόκληρη την δυτική Ευρώπη. Πρώτα κατέκτησε τη σημερινή Γαλλία στην οποία υπήρχαν πολλές μεμονωμένες φυλές με τους αρχηγούς τους να ονομάζονται δούκες και η επικράτεια τους δουκάτα (δούκας σημαίνει ηγούμαι). Στόχος του ήταν να ενώσει όλες της Γερμανικές φυλές και όλα τα δουκάτα υπό την εξουσία του. Στην ανατολή, ο στρατός του συνέτριψε τους Αβάρους και υποδούλωσε ένα μέρος των Σλάβων, ύστερα πέρασε στην Ιταλία και εκθρόνισε τον βασιλιά των Λομβαρδών παραχωρώντας την εξουσία στον πάπα. Την ίδια ώρα προσπάθησε να εκχριστιανίσει την αυτοκρατορία του βγάζοντας διάταγμα πως όποιος δεν βαφτιζόταν χριστιανός θα εκτελούνταν. Για τις εκδουλεύσεις του αυτές, τα Χριστούγεννα του 800, ο πάπας Λέοντας ο Γ, τον έχρισε Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η οποία ιδρύθηκε ως ένωση κεντρο-ευρωπαϊκών χωρών υπό την σκέπη της παπικής εκκλησίας, με τον Καρλομάγνο να θεωρείται ιδρυτής της Ευρώπης, καθώς είχε ενώσει δεκάδες διαφορετικά φύλα και λαούς σε μια αυτοκρατορία.

Ο ΚΑΡΛΟΜΑΓΝΟΣ

Έδρα της αυτοκρατορίας ορίστηκε η Αιξ-Λα-Σαπέλ (σημερινό Άαχεν), που αναδείχθηκε σε διοικητικό και πολιτιστικό κέντρο. Για να ασκεί τον έλεγχο ενός τόσο εκτεταμένου κράτους, ο Καρλομάγνος οργάνωσε τους πολιτικούς και διοικητικούς θεσμούς του βασιλείου, αξιοποιώντας τόσο τη ρωμαϊκή παράδοση όσο και τα γερμανικά έθιμα. Η αποκατάσταση της τάξης και η οργάνωση του κράτους δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για οικονομική ανάκαμψη με την αύξηση της αγροτικής παραγωγής και την αναθέρμανση του εμπορίου. Η βασιλεία του Καρλομάγνου και των διαδόχων του συνδέεται με μια σημαντική άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών που ονομάζεται Καρολίδεια Αναγέννηση. Στη νεοσύστατη Ανακτορική Ακαδημία και στα μοναστήρια δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στην αντιγραφή βιβλίων και καθιερώθηκε μια γραφή με ευανάγνωστα πεζά γράμματα.

Στις αρχές του 9ου αιώνα ο Καρλομάγνος στην Δυτική Ευρώπη, ο Βυζαντινός αυτοκράτορας στην Ανατολή και ο Χαρούντ αλ Ρασίντ στην Βαγδάτη υπήρξαν οι 3 ισχυροί ηγέτες της Μεσογείου, οι οποίοι ύστερα από αλλεπάλληλους πολέμους, προσέφεραν για ένα διάστημα ειρήνη και σταθερότητα στους υπηκόους τους.

ΘΥΡΕΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

Ο Καρλομάγνος επιζητούσε να αναβιώσει την παλιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με Γερμανικές φυλές ενωμένες και δεν ήθελε απλώς να κυβερνάει τα διάφορα δουκάτα (Σουηβών, Βαυαρών, Αλαμμανών, Σαξόνων κλπ). Μετά τον θάνατό του η αυτοκρατορία χωρίστηκε σε 3 βασίλεια τα οποία μοιράστηκαν στους εγγονούς του και τους επόμενους αιώνες η αυτοκρατορία θα συνεχίσει να υφίσταται ως σύνολο από εκατοντάδες μικρότερα βασίλεια, πριγκιπάτα, δουκάτα, κομητείες και άλλα κρατίδια τα οποία άλλοτε θα διαχωρίζονται και άλλοτε θα συνενώνονται ώστε η εδαφική της επικράτεια τη να ποικίλει ανά περιόδους. Στο απόγειό της ενσωμάτωνε όλη την κεντρική Ευρώπη και μεγάλα τμήματα της σημερινής Πολωνίας, Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας. Παρά το όνομά της, τα περισσότερα χρόνια δεν περιλάμβανε τη Ρώμη. Η επίσημη ονομασία της θα αλλάξει αρκετές φορές και από τα τέλη του 15ου αιώνα θα ονομάζεται Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους. Θα διαλυθεί τελικά το 1806, όταν ο Ναπολέοντας υποχρέωσε τον τελευταίο αυτοκράτορα, Φραγκίσκο Β΄, σε παραίτηση.