ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

-700

Πόλις
των Αθηναίων

Οι Αθηναίοι ξεκίνησαν να οχυρώνουν τον βράχο της Ακρόπολης και να οργανώνουν διοικητικά την πόλη τους από το -1500, με τελευταίο βασιλιά τον Κόδρο, ο οποίος ντύθηκε χωρικός και ρίχτηκε στην μάχη για να τον σκοτώσουν οι εχθροί. Σύμφωνα με τον μύθο, υπήρχε χρησμός πως οι Δωριείς θα καταλάμβαναν την πόλη αρκεί να μην πέθαινε ο βασιλιάς, όμως ο βασιλιάς τους ξεγέλασε και σκοτώθηκε και έτσι σώθηκε η πόλη. Οι Αθηναίοι για να τον τιμήσουν αντικατέστησαν τον θεσμό του βασιλιά με αυτόν του άρχοντα ώστε να μην υπάρξει κανείς άλλος βασιλιάς στην πόλη. Τα επόμενα χρόνια την εξουσία την καταλάμβαναν ευγενείς και το πολίτευμα έγινε αριστοκρατικό ενώ το χάσμα μεταξύ φτωχών και πλούσιων διαρκώς μεγάλωνε.

Οι ευπατρίδες ολιγαρχικοί συνέχισαν να διοικούν για κοντά 5 αιώνες μετά τον Κόδρο και υπό την διακυβέρνηση τους ο κόσμος διαιρέθηκε σε 3 τάξεις, τους ιππείς, οι οποίοι είχαν ιδιόκτητους ίππους και στο πόλεμο αποτελούσαν το ιππικό, οι ζευγίτες οι οποίοι είχαν τουλάχιστον ένα ζεύγος βοδιών και πολεμούσαν ως οπλίτες και τέλος τους δουλοπάροικους. Πολίτες ήταν οι δύο πρώτες τάξεις ενώ μόνο οι ιππείς μπορούσαν να γίνουν άρχοντες, δικαστές ή ιερείς. Γύρω στο 800 π.Χ. έγινε η ολοκληρωτική ένωση της Αττικής σε ενιαίο κράτος, αυτό της πόλις των Αθηναίων, και την ίδια εποχή ξεκίνησαν τα Παναθήναια, η κορυφαία γιορτή προς τιμήν της θεάς Αθηνάς Από το 700 π.Χ. υπήρξε μεγάλη αναστάτωση στην Αθηναϊκή κοινωνία καθώς οι πλούσιοι γινόταν ολοένα και πλουσιότεροι με την ανάπτυξη του εμπορίου και την ενοικίαση της γης με δυσβάστακτους όρους, ώστε οι φτωχοί γεωργοί αν μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στα χρέη και πολλοί να καταλήγουν δούλοι. Οι φτωχοί ήταν έτοιμοι να εξεγερθούν και οι πλούσιοι ετοιμαζόταν να αντιδράσουν δυναμικά με ιδιωτικό στρατό, όταν ένας άνθρωπος, ο Σόλων με τους νόμους του κατάφερε να σταματήσει την εμφύλια αιματοχυσία. Είχε προηγηθεί ο Δράκων με πολύ αυστηρούς νόμους οι οποίοιο περισσότερο όξυναν παρά που κατεύνασαν τα αίματα.

Photo
Οι νόμοι που θέσπισε ο Σόλων δημοσιεύτηκαν το 592, γράφτηκαν σε ξύλινες πλάκες και αναρτήθηκαν στο Πρυτανείο. Σύμφωνα με αυτούς η κοινωνία χωρίστηκε σε 4 τάξεις βάση της περιουσίας. Στις 3 πρώτες τάξεις επέβαλε φορολογία ανάλογη των εσόδων τους, ενώ οι φτωχοί απαλλασσόταν της φορολόγησης και καθιέρωσε να εκλέγονται οι άρχοντες από την πρώτη τάξη και οι βουλευτές από τις 3 πρώτες. Δημιούργησε βουλή 400 ατόμων και το λαϊκό δικαστήριο της Ηλιαίας αποτελούμενο από 6000 άνδρες. Αναδιοργάνωσε τον στρατό και ρύθμισε οικονομικά θέματα, όπως για παράδειγμα απαγόρευσε την εξαγωγή λαδιού αν δεν υπήρχε πλεόνασμα. Από τους σημαντικότερους νόμους του ήταν η σεισάχθεια, με την οποία απελευθερώθηκαν όσοι είχαν γίνει δούλοι λόγω χρεών και απαγορεύτηκε ο δανεισμός με ενέχυρο την ελευθερία του ατόμου. Θέσπισε τον θεσμό της διαθήκης ώστε να μπορεί κάποιος αν ήταν άκληρος να αφήνει την περιουσία του σε όποιον ήθελε, έκανε ρυθμίσεις στις ιδιωτικές σχέσεις των πολιτών, θέσπισε κανόνες κοινωνικής πρόνοιας για αναπήρους, πήρε μέτρα εναντίον της μοιχείας, του βιασμού, της πορνείας, όρισε ως υποχρέωση των γονέων να διδάξουν στα παιδιά τους κάποια τέχνη και για όσους δεν ανταποκρινόταν, τα παιδιά τους απαλλασσόταν από την φροντίδα των ηλικιωμένων γονέων. Επίσης έκανε υποχρεωτική την συμμετοχή των πολιτών στον δημόσιο βίο ώστε να μην μένει κανείς αμέτοχος. Οι περισσότεροι Αθηναίοι δεν ήταν ευχαριστημένοι με τους νόμους αυτούς. Όλοι περίμεναν κάτι περισσότερο. Οι φτωχοί περίμεναν αναδασμό της γης και οι πλούσιοι διασφάλιση των προνομίων τους, ωστόσο οι νόμοι αποδείχτηκαν η χρυσή τομή, κατάφεραν να δημιουργήσουν κοινωνική ειρήνη, να περιορίσουν την αδικία και να θέσουν τις βάσεις για την πρώτη δημοκρατία που θα γνωρίσει ο κόσμος.