-60000000

60 εκατομμύρια χρόνια πριν
Πρωτεύοντα
 

    ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Μία ομάδα μικρών, νυχτόβιων, δενδρόβιων, εντομοφάγων θηλαστικών, τα Ευάρχοντα θα εξελιχθούν στον πρόγονο εμταξύ άλλων, και των Πρωτευόντων. Ένα από τα πρώτα πρωτεύοντα είναι ο Πλησιαδάπης (Plesiadapis). Photo Οι βασικοί βιολογικοί χαρακτήρες των πρωτεύοντων είναι αποτέλεσμα της προσαρμογής τους σε οικολογικές συνθήκες δάσους και της διαβίωσής τους πάνω σε δέντρα. Δύο διακριτά χαρακτηριστικά που βοήθησαν τα πρωτεύοντα να πετύχουν στο δενδρόβιο, εντομοφάγο περιβάλλον, ήταν τα αρπαχτικά δάχτυλα χεριών και ποδιών (το πρώτο δάχτυλο είναι απέναντι από τα υπόλοιπα και έχουν νύχια) και η διοπτρική όραση. Ενώ τα πρώιμα πρωτεύοντα ήταν εντομοφάγα στη συνέχεια με προσαρμογή των δοντιών εξελίχθηκαν και σε φυτοφάγα. Ο πλησιαδάπης ανέπτυξε χαρακτηριστικά που τον καθιστουσαν ικανό στην επιβίωση και στο έδαφος, αυτός ήταν ο λόγος που τρεφόταν από καρπούς και φύλα χαμηλών κλαδιών. Τα Πλησιαδαπίμορφα πιθανότατα αποτέλεσαν τους προγόνους όλων των σύγχρονων πρωτευόντων.

40 εκατομμύρια χρόνια πριν τα αρχικά πρωτεύοντα χωρίστηκαν σε δύο ομάδες, τους προσίμιους (πριν τις μαϊμούδες) και τα ανώτερα πρωτεύοντα.

ΠΡΟΣΙΜΙΟΙ

Οι προσίμιοι έμοιαζαν με διασταύρωση γάτας και σκίουρου, αντιπροσωπεύονται από δύο ομάδες τους Τάρσιους και τους Λεμούριους οι οποίοι εξελίχτηκαν στην Μαδαγασκάρη. Τα προσίμια ήταν φυτοφάγα, με οξυμένη όραση καθώς ήταν νυχτόβια, και τα περισσότερα με μακριές ουρές για ισορροπία. Οι Τάρσιοι έχουν μάτια με διπλάσιο μέγεθος από τον εγκέφαλό τους, και κεφάλι που μπορεί να περιστρέφεται 180 μοίρες προς κάθε κατεύθυνση. Οι Λεμούριοι είναι ενδημικό είδος στη Μαδαγασκάρη, η ονομασία τους προέρχεται από το λατινικό lemures, που σημαίνει: «πνεύματα της νύχτας» και αναφέρεται στα έντονα και εκτυφλωτικά μάτια του.
br> Photo

ΑΝΩΤΕΡΑ ΠΡΩΤΕΥΟΝΤΑ

Η ομάδα συμπεριλαμβάνει μαϊμούδες, πίθηκους και ανθρώπους. Εξελίχτηκαν σε ημερόβια θηλαστικά που τρέφονταν με φύλλα και φρούτα ενώ σταδιακά επήλθε μεγέθυνση του εγκεφάλου και αναπτύχτηκε ένας εκτεταμένος εγκεφαλικός φλοιός για τον συντονισμό εξελιγμένων αισθήσεων. Το πρόσωπο έγινε κοντύτερο και πιο πλατύ, διαφοροποιήθηκε η κινητικότητα του πήχη, ώστε να στρίβει το χέρι, εμφανίστηκε ο αντιτακτός αντίχειρας. Τα πρόσθια και τα οπίσθια άκρα απέκτησαν διαφορετική δομή και λειτουργία. Η όραση τους εξελίχτηκε σε διοπτρική στερεοσκοπική με την ικανότητα υπολογισμού της απόστασης. Η φύση φάνηκε να οργιάζει σε επινοητικότητα όσον αφορά την εξέλιξη των ανώτερων πρωτεύοντων.