ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ   Η ΙΣΤΟΡΙΑ

-247

Σελευκίδες
Πάρθοι
Ένα μεγάλο μέρος της αυτοκρατορίας του Μέγα Αλέξανδρου κατέληξε στον στρατηγό του Σέλευκο, η αυτοκρατορία των Σελευκίδων που ίδρυσε περιελάμβανε την Μεσοποταμία, την Παλαιστίνη, την Περσία, το Τουρκμενιστάν και το Αφγανιστάν. Τον 3ο αιώνα π.Χ., μαζί με την Αίγυπτο των Πτολεμαίων, αποτελούσε την μεγαλύτερη δύναμη του κόσμου. Είχε αναπτύξει μια ισχυρή οικονομία με βάση τόσο τη γεωργία για την βελτίωση της οποίας είχαν έρθει έλληνες γεωργοί όσο και στο χερσαίο εμπόριο καθώς από εκεί περνούσαν όλοι οι εμπορικοί δρόμοι των καραβανιών που ένωναν τις αγορές της Ανατολής με τη Μεσόγειο.

Ο Σέλευκος έκανε πρωτεύουσα την Αντιόχεια από το όνομα του πατέρα του Αντίοχου ενώ κράτησε την διοικητική οργάνωση των Περσών με την επικράτεια να παραμένει χωρισμένη σε 25 σατραπείες των οποίων τη διοίκηση ανέλαβαν έλληνες αξιωματούχοι. Οι Σελευκίδες προσπάθησαν να ενισχύσουν το ελληνικό στοιχείο, κυρίως με την ίδρυση νέων πόλεων στις οποίες παραχωρούσαν σχετική αυτονομία. Εκτός από την πρωτεύουσα Αντιόχεια στη βόρεια Συρία άλλα σημαντικά διοικητικά κέντρα αποτέλεσαν οι Σάρδεις στη Λυδία και η Σελεύκεια στον ποταμό Τίγρη.

Photo
Επίσημη γλώσσα παρέμενε η ελληνική, όπως είχε καθιερωθεί από την εποχή του μέγα Αλέξανδρου, στα ανώτατα κρατικά αξιώματα διοριζόταν μακεδόνες οι οποίοι συνιστούσαν την άρχουσα τάξη. Παράλληλα όμως αντιμετώπισαν τους υπόλοιπους λαούς που διαβίωναν στο βασίλειο με ανεκτικότητα, σεβάστηκαν τις γλώσσες και τις θρησκείες τους. Σε απομακρυσμένα τμήματα του κράτους, τα οποία δυσκολευόταν να διατηρήσουν υπό τον έλεγχό τους, σταδιακά παραχώρησαν δικαιώματα σε κάποιους τοπικούς ηγεμόνες, ανάλογα με εκείνα που είχαν οι σατράπες στην παλαιότερη περσική αυτοκρατορία. Ακόμη κι έτσι δεν μπόρεσαν να ελέγχουν αποτελεσματικά τις απομακρυσμένες περιοχές και η αυτοκρατορία είχε αυξομειώσεις στο μέγεθός της. Εξαιτίας των αποσχιστικών τάσεων κρυίως των απομακρυσμένων περιοχών όσο και των συγκρούσεων με τους Πτολεμαίους και τους Ρωμαίους, άρχισε να παρακμάζει η αυτοκρατορία και το -247 περιήλθε υπό τον έλεγχο της Παρθίας, ενός μικρού βασιλείου στη βορειοανατολική Περσία.

Οι Πάρθοι ήταν έμπειροι πολεμιστές και δεινοί ιππείς, έμειναν στην ιστορία για την δεξιότητά τους να ρίχνουν με το τόξο τους προς τα πίσω την ώρα που ίππευαν (πάρθιον βέλος). Οι Σελευκίδες έχασαν την εξουσία και σταδιακά αφομοιώθηκαν στην αυτοκρατορία των Παρθών, οι οποίοι υιοθέτησαν ένα μίγμα ελληνικού και περσικού πολιτισμού.

Photo
Κατά την επέκταση τους προς την δύση οι Πάρθοι συγκρούστηκαν με την Ρώμη για τον έλεγχο της Αρμενίας, αργότερα οι Ρωμαίοι θέλησαν να επεκταθούν στην ανατολή και στην μάχη των Καρρών γνώρισαν την μεγαλύτερη ήττα τους. Ακολούθησαν πολλές συγκρούσεις και κάποιες φορές οι Ρωμαίοι έφτασαν μέχρι και την πρωτεύουσα Κτησιφόντα όμως οι Πάρθοι κατάφερναν πάντα να αντιστέκονται και να τους διώχνουν. Τελικά οι Πάρθοι κατέρρευσαν όχι εξαιτίας των Ρωμαίων αλλά λόγω εσωτερικών αναταραχών. Μια σειρά από συγκρούσεις Πάρθων ηγεμόνων για την εξουσία εξασθένισαν το κράτος ώστε το 247 μ.Χ η ανερχόμενα ισχυρή δυναστεία των Σασσανίδων να καταλάβει την χώρα και να αναλάβει την εξουσία.