Η Σαπφώ (περ. 630–570 π.Χ.) υπήρξε η σημαντικότερη ποιήτρια της αρχαιότητας. Όπως ο Όμηρος αποκαλούνταν απλώς «ο Ποιητής», έτσι και εκείνη ήταν γνωστή ως «η Ποιήτρια». Για τη ζωή της γνωρίζουμε λίγα με βεβαιότητα. Γεννήθηκε στη Λέσβο, πιθανότατα στην Ερεσό, και υπήρξε σύγχρονη του Αλκαίου και του Πιττακού. Ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια και έζησε σε μια εποχή μεγάλης πολιτιστικής ακμής του νησιού.
Οι πολιτικές αναταραχές της εποχής την οδήγησαν, όπως και πολλούς άλλους αριστοκράτες, στην εξορία στη Σικελία. Μετά την επιστροφή της στη Μυτιλήνη φαίνεται πως ίδρυσε έναν κύκλο νέων γυναικών, όπου διδάσκονταν ποίηση, μουσική και χορό. Η έντονη συναισθηματική έκφραση που χαρακτηρίζει τα ποιήματά της και οι αναφορές στις μαθήτριες και συντρόφους της συνέβαλαν στη μεταγενέστερη σύνδεση του ονόματος της Λέσβου με τον γυναικείο έρωτα.
Η Σαπφώ γνώρισε μεγάλη φήμη ήδη από την αρχαιότητα. Ο Πλάτωνας την αποκάλεσε «δέκατη Μούσα», ενώ η φήμη της εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο. Τιμήθηκε με αγάλματα και η μορφή της απεικονίστηκε ακόμη και σε νομίσματα της Λέσβου. Η ποίησή της ξεχώριζε για τη λυρικότητα, την ευαισθησία και τη βαθιά ανθρώπινη έκφραση των συναισθημάτων.
Έγραψε εννέα βιβλία λυρικής ποίησης, που περιλάμβαναν ερωτικά ποιήματα, ύμνους και επιθαλάμια. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου της χάθηκε στο πέρασμα των αιώνων και σώζεται μόνο σε αποσπάσματα. Ολόκληρος έχει διασωθεί ο περίφημος «Ύμνος στην Αφροδίτη», ενώ νέοι πάπυροι που ανακαλύφθηκαν τα τελευταία χρόνια έφεραν στο φως άγνωστους έως τότε στίχους της.
Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα πώς πέθανε. Η μεταγενέστερη παράδοση που τη θέλει να αυτοκτονεί από έρωτα για τον Φάωνα θεωρείται σήμερα θρύλος. Πιθανότατα πέθανε γύρω στο 570 π.Χ.
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies και Google ads.
