Ρασπούτιν 1869 έως 1916 (47)
Ο Θεός είδε τα δάκρυα σoυ και άκουσε τις προσευχές σoυ. Μην φοβάσαι.
ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ
Tο 1903, ο Ρασπούτιν έφτασε στην Αγία Πετρούπολη, και καθώς η υψηλή κοινωνία είχε αναπτύξει μια μανία με τον μυστικισμό και τον αποκρυφισμό, κατάφερε με όπλο τις υποτιθέμενες υπερφυσικές ικανότητές του να αποκτήσει πολλούς θαυμαστές σε αριστοκρατικούς κύκλους. Το 1905 η αυτοκρατορική οικογένεια του Τσάρου Νικολάου είχε κλονιστεί από την ανακάλυψη ότι ο διάδοχος του θρόνου Αλεξέι ήταν αιμοφιλικός, οι γιατροί δεν μπορούσαν να σταματήσουν την αιμορραγία του και κινδύνευε να πεθάνει. Κλήθηκε ο Ρασπούτιν ο οποίος κατάφερε να ηρεμήσει τον μικρό Αλεξέι με την πίστη του και την ηρεμία του (ηρεμώντας και την μητέρα) με συνέπεια να μειωθεί η αιμορραγία η οποία συνήθως χειροτέρευε με τις αλλεπάλληες επισκέψεις περισπούδαστων γιατρών. Ο Τσάρος και ειδικά η Τσαρίνα τον είδαν σαν σωτήρα του γιου τους και έκτοτε ξεκίνησε μια δεκαετία κυριαρχίας του στις υποθέσεις της τσαρικής οικογένειας και του κράτους, αφού φρόντιζε να πείθει το ανήσυχο ζεύγος ότι η ζωή του παιδιού εξαρτιόταν από τον ίδιο.
Με γενναιόδωρες απολαβές από τον αυτοκράτορα, ξεκίνησε να ζει μια πολυτελή ζωή στην Πετρούπολη, κηρύσσοντας ότι η σωματική επαφή μαζί του είχε εξαγνιστικά και θεραπευτικά αποτελέσματα και καταφέρνοντας να αποπλανήσει πολλές γυναίκες από όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Αναφορές για τη διαγωγή του έφταναν στον τσάρο Νικόλαο ο οποίος δεν ήθελε να τις πιστέψει για τον σωτήρα του γιού του. Τελικά, ύστερα από πιέσεις των αριστοκρατών, και καθώς η συμπεριφορά του Ρασπούτιν είχε πάρει μεγάλες διαστάσεις και όλοι μιλούσαν για τον ακόλαστο «καλόγερο» ο τσάρος αναγκάστηκε να τον εξορίσει, μα σε ελάχιστους μήνες τον κάλεσε πίσω καθώς φοβόταν πως ο γιος τους θα πέθαινε αν έμενε ο σωτήρας τους μακριά.
Η δύναμη του Ρασπούτιν έφτασε στο απόγειό της μετά το 1915, όταν ο Νικόλαος έφυγε ως αρχηγός του στρατου κατά τον Α παγκόσμιο πόλεμο. Ο Ρασπούτιν τον είχε πείσει να ηγηθεί του στρατού ισχυριζόμενος ότι είχε δει όραμα πως μόνο έτσι η Ρωσία θα κέρδιζε τον πόλεμο. Χωρίς τον Νικόλαο και με την τσαρίνα τυφλά υποταγμένη, ο Ρασπούτιν έγινε απόλυτος κυρίαρχος του κράτους, απολύοντας και διορίζοντας κρατικούς υπαλλήλους κατά τις επιθυμίες του. Έφτανε να πει στην τσαρίνα πως είδε όραμα ότι ο τάδε είχε τον δαίμονα μέσα του και ο τάδε την επομένη έχανε την θέση του.
Υπό αυτές τις συνθήκες μια ομάδα αριστοκρατών σχεδίασαν και εκτέλεσαν την δολοφονία του στις 30/12/1926. Σε ένα γράμμα του προς την Τσαρίνα είχε προβλέψει την δολοφονία του, όπως επίσης τον κίνδυνο για μεγάλη αιματοχυσία στην ρωσική αυτοκρατορία που θα κατέστρεφε την βασιλική οικογένεια. Εφτά μήνες μετά, έγινε η Ρωσική επανάσταση. Βέβαια δεν ήταν τόσο δύσκολο να γίνουν οι συγκεκριμένες προβλέψεις. Ο Ρασπούτιν είχε προκαλέσει τόσο πολύ την κοινωνία της Πετρούπολης που γνώριζε πως πολλοί θέλανε τον θάνατό του ενώ επιρκατούσε επαναστιατικός αναβρασμός από καιρό, αργά ή γρήγορα, θα ξεσπούσε η επανάσταση.