Ανέκαθεν πίστευα, και εξακολουθώ να πιστεύω, πως ό, τι καλό ή κακό έρθει το δρόμο μας, μπορούμε πάντα να του δώσουμε νόημα κι αξία.
Σήμερα, δεν μπορώ, βαριέμαι να παρακολουθώ το Κομμουνιστικό Κόμμα. Εχει μείνει εκεί και θαρρείς πως ακούς κασέτα. Μου είναι συμπαθείς, αλλά τους βαριέμαι.
Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους. Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους.
Ακολουθώ την φύση χωρίς να μπορώ να την πιάσω, ίσως για αυτό να έγινα ζωγράφος λουλουδιών.
Δεν δίνω σημασία αν με επευφημούν ή με αποδοκιμάζουν. Απλά ακολουθώ το δικό μου συναίσθημα.
Στο μέλλον, ακολουθώντας το παράδειγμα των Ηνωμένων πολιτειών της Αμερικής, θα υπάρξουν Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης.
Ακολουθώ το νόμο της εξέλιξης, με τους ηλίθιους να μένουν πίσω και τους τρελούς να τρέχουν πολύ μπροστά.