Ο ποιητής είναι ένας τρελός χαμένος στην περιπέτεια.
Ο χαμένος χρόνος είναι ο χρόνος που είμαστε στο έλεος των άλλων.
Το να ζεις σημαίνει να αισθάνεσαι χαμένος.
Κάθε γενιά είναι νέα και οι χαμένοι παράδεισοι είναι δικαίωμα των γέρων.
Στο μεσοστράτι απάνω της ζωής μας σε σκοτεινό πλανέθηκα ρουμάνι, τι ‘ταν ο δρόμος ο σωστός χαμένος (η πρώτη φράση από τη «Θεία Κωμωδία», μτφ Ν.Καζαντζάκη)
Ένας λαός πού έχει χάσει τήν παράδοσή του είναι σάν τόν άνθρωπο πού έχει χαμένο τό μνημονικό του, πού έχει πάθει αμνησία. Τό σήμερα καί τό αύριο είναι δεμένα μέ τά περασμένα. Τό σήμερα θρέφεται από τά περασμένα καί τά μελλούμενα από τό σήμερα.
Ένας μέρος του εαυτού μου υποψιάζεται ότι είμαι ένας χαμένος και ένα άλλο μέρος πιστεύει ότι είμαι παντοδύναμος θεός.
Στον πιο εσωτερικό πυρήνα κάθε μοναξιάς βρίσκεται μια βαθιά και δυνατή λαχτάρα για ένωση με τον χαμένο εαυτό.
Παρασυρμένοι από ένα παραμύθι, σπαταλούμε τη ζωή μας ψάχνοντας για μια μαγική πόρτα ή ένα χαμένο βασίλειο γαλήνης.
Αυτοί που έχουν θάρρος και πίστη δεν θα πάνε ποτέ χαμένοι.