Οι άνθρωποι μοιάζουν στις υποσχέσεις τους. Στις πράξεις τους διαφέρουν.
Το σεξ δεν ευδοκιμεί στη μονοτονία. Χωρίς αίσθημα, ανακαλύψεις, παραξενιές, δεν υπάρχουν εκπλήξεις στο κρεβάτι. Το σεξ πρέπει να ανακατεύεται με δάκρυα, γέλια, λέξεις, υποσχέσεις, σκηνές, φθόνο, ζήλια, όλα τα καρυκεύματα του φόβου, των μακρινών ταξιδιών, των καινούριων προσώπων, μυθιστορήματα, ιστορίες, όνειρα, φαντασιώσεις, μουσική, χορό, όπιο, κρασί.
Πολλές υποσχέσεις μειώνουν την εμπιστοσύνη.
Η ασθένεια είναι ο πιο πειστικός γιατρός. Στην καλοσύνη και στη σοφία δίνουμε μόνο υποσχέσεις. Στον πόνο υπακούμε.
Απαιτούν οι άνθρωποι ένα πραγματικά δίκαιο σύστημα; Ωραία, θα το τακτοποιήσουμε, έτσι ώστε να ικανοποιηθούν με ένα λιγότερο άδικο… Θέλουν επανάσταση; Καλά θα τους δώσουμε μεταρρυθμίσεις – πολλές μεταρρυθμίσεις, θα τους πνίξουμε στις μεταρρυθμίσεις. Ή μάλλον, θα τους πνίξουμε στις υποσχέσεις μεταρρυθμίσεων, επειδή δεν θα τους δώσουμε ποτέ πραγματικές μεταρυθμίσεις!