Είσαι ζωντανός μόνο μια φορά, από όσο γνωρίζουμε, και τι θα μπορούσε να είναι χειρότερο από το να φτάσεις στο τέλος της ζωής σου και να συνειδητοποιήσεις ότι δεν την έχεις ζήσει; "
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Ο σύντομος θάνατος είναι το καλύτερο τέλος για την ανθρώπινη ζωή.
Ζω το πιο συναρπαστικό σενάριο της ζωής μου. Κρίμα που δε θα ‘μαι εκεί να γράψω το τέλος μου. (σχετικά με την αρρώστια του).
Δεν θα σταματήσουμε να εξερευνούμε. Και το τέλος της εξερεύνησής μας θα είναι όταν θα φτάσουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε και θα ανακαλύψουμε το μέρος για πρώτη φορά.
Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.
Η ποίησις είναι ανάππτυξι στίλβοντος ποδηλάτου. Μέσα της όλοι μεγαλώνουμε. Οι διάδρομοι είναι λευκοί. Τ’ άνθη μιλούν. Από τα πέταλά τους αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες. Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος.
Από κακή αρχή, κακό είναι και το τέλος.
Στην περιφέρεια του κύκλου, κάθε σημείο είναι ταυτόχρονα και αρχή και τέλος.
Να υπάρχεις ή τίποτε, αυτή είναι η ερώτηση. Ανεβαίνει, κατεβαίνει, έρχεται, φεύγει, ένας άνθρωπος κάνει τόσα πράγματα και στο τέλος εξαφανίζεται.
Στο τέλος δεν θα θυμόμαστε τα λόγια των εχθρών μας, αλλά τη σιωπή των φίλων μας.
Στο τέλος δεν θα θυμόμαστε τα λόγια των εχθρών μας, αλλά τη σιωπή των φίλων μας.
Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα.
Ένα επαναλαμβανόμενο ψέμα, γίνεταιστο τέλος αλήθεια.
Καλύτερα ένα άθλιο τέλος παρά μια αθλιότητα χωρίς τέλος.
Βουλή πονηρά χρηστόν ουκ έχει τέλος: Κακή σκέψη δεν έχει καλό τέλος.
Η καλή ζωγραφική δεν είναι τίποτε άλλο παρά αντίγραφο της τελειότητας του Θεού και μια υπενθύμιση της ζωγραφικής του. Τέλος, η καλή ζωγραφική είναι μουσική και μελωδία που μόνο η διάνοια μπορεί να εκτιμήσει, κι αυτό με μεγάλη δυσκολία.
Το γράψιμο είναι σαν την πορνεία: Στην αρχή γράφει κανείς για τον εαυτό του. Μετά για τους φίλους και, στο τέλος, για τα λεφτά.
Στο τέλος της Σοφίας είναι η ελευθερία. ΣΤο τέλος του πολιτισμού είναι η τελειότητα. Στο τέλος της γνώσης είναι η αγάπη. Στο τέλος της εκπαίδευσης είναι ο χαρακτήρας.
Μην κάνετε στους άλλους ό,τι δεν εύχεστε να κάνουν εκείνοι σ’ εσάς. Το τέλος της Σοφίας είναι η ελευθερία.
Δεν ήσουν εκεί στο ξεκίνημα. Δεν θα είσαι στο τέλος. Η γνώση σου για το τι συμβαίνει μπορεί να είναι μονάχα επιφανειακή και σχετική.
Και, στο τέλος, ο θάνατος είναι απλώς ένα σύμπτωμα ότι υπήρξε ζωή.
Εγώ, ο Αλεσσάντρο, ζωγράφισα το έργο αυτό, στο τέλος του έτους 1500, σε καιρούς ταραγμένους για την Ιταλία, στο μισό του χρόνου, κατά την εκπλήρωση της προφητείας του 11ου κεφαλαίου [της Αποκάλυψης] του Ιωάννη, στην εποχή της δεύτερης πληγής της Αποκάλυψης, όταν ο διάβολος αφήνεται ελεύθερος για τρεισήμισι χρόνια. Μετά θα αλυσοδεθεί σύμφωνα με το 12ο κεφάλαιο και θα τον δούμε να συντρίβεται, όπως σε αυτό τον πίνακα.(Μυστική Γέννηση)
Είναι ευκολότερο να αντισταθείς στην αρχή, παρά στο τέλος.
Αγωνιστήκαμε τόσο πολύ καιρό εναντίον μικρών πραγμάτων που στο τέλος γίναμε μικροί εμείς οι ίδιοι.
Στο μόνο πράγμα που ήμουν καλή ήταν να κερδίζω υποτροφίες και βραβεία. Και αυτή η εποχή πλησίαζε στο τέλος της
Δεν υπάρχουν τυχαία συμβάντα, όπως δεν υπάρχει και αρχή ή τέλος.
Θα πρέπει να γιορτάζουμε το τέλος μιας ερωτικής σχέσης όπως γιορτάζουν το θάνατο στη Νέα Ορλεάνη, με τραγούδια, γέλια, χορό και πολύ κρασί.
Στο τέλος όλα τακτοποιούνται. Μέχρι τότε γέλα με την σύγχυση, ζήσε για την στιγμή και γνώριζε πως όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο.
Είμαστε πολύ κοντά στο τέλος, όμως δεν έχουμε χάσει, και δεν θα χάσουμε, την καλή μας διάθεση.
Θα αντέξουμε μέχρι το τέλος, όμως γινόμαστε ολοένα και πιο αδύναμοι, το τέλος δεν μπορεί να είναι μακριά. Κρίμα που δεν έχω την δύναμη να γράψω περισσότερο. Για όνομα του Θεού, φροντίστε τους δικούς μας.
Η ζωή δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένας αγώνας για την ύπαρξη, με τη βεβαιότητα ότι στο τέλος θα νικηθούμε.
Όταν στο τέλος της ζωής τους οι άνθρωποι κοιτάζουν προς τα πίσω, ανακαλύπτουν πως έζησαν όλη του τη ζωή εν αναμονή. Με έκπληξη θα συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που άφησαν να τους διαφύγει χωρίς να εκτιμήσουν και απολαύσουν δεν ήταν τίποτε άλλο από την ζωή τους. Έτσι λοιπόν ο άνθρωπος ξεγελασμένος από την ελπίδα χορεύει προς την αγκαλιά του θανάτου.
Κάθε αλήθεια περνάει από τρία στάδια. Πρώτα γελοιοποιείται. Μετά βρίσκει σφοδρή αντίθεση. Και στο τέλος θεωρείται αυτονόητη.
Ως πότε τέλος πάντων θα λέγωμεν «ως πότε»;
Υπάρχει μονάχα μια διαφορά μεταξύ μιας μακριάς ζωής και ενός καλού δείπνου: στο δείπνο, το γλυκό έρχεται στο τέλος.
Πάρα πολλά κομμάτια μουσικής τελειώνουν πολύ αργότερα από το τέλος τους.
Αν ο άνθρωπος δεν κάνει καινούργιες γνωριμίες όσο προχωράει στη ζωή, θα βρεθεί στο τέλος μόνος. Πρέπει να υποβάλλουμε τις φιλίες μας σε συνεχείς επισκευές.
Όπως η ειρήνη είναι το τέλος του πολέμου, έτσι και η τεμπελιά είναι ο απώτερος στόχος κάθε πολυάσχολου ανθρώπου.
Όπου καίνε βιβλία, στο τέλος θα κάψουν και ανθρώπους.
Η αιωνιότητα είναι ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ειδικά προς το τέλος της