Το ζητούμενο είναι η υπέρβαση της κοινωνίας της εργασίας, για χάρη της κοινωνίας του ελεύθερου χρόνου, όπου η δημιουργικότητα με την μορφή της αυτοπαραγωγής θα δίνει νόημα στην ανθρώπινη ζωή.
Τα μέσα παραγωγής του καπιταλισμού είναι μέσα κυριαρχίας, μέσω της διαίρεσης, της οργάνωσης, και της ιεράρχησης των υποχρεώσεων που είτε επιβάλλει είτε επιτρέπει.
Η εργατική τάξη δεν μπορεί να οικειοποιηθεί τα μέσα παραγωγής εφόσον από αυτά είναι κυριαρχημένη, διαρθρωμένη και λειτουργικά διαιρεμένη. Αν τα σφετεριζόταν χωρίς να τα αλλάξει ριζικά, θα κατέληγε να αναπαράγει το ίδια σύστημα κυριαρχίας (όωπς στις σοβιετικές χώρες)
Άντρες με μεγάλα ταλέντα, σπάνια αποφεύγουν τις επιθέσεις αυτών, που χωρίς να έχουν καθόλου προικίσει τον κόσμο με έργα δικής τους παραγωγής, εντρυφούν στην επίκριση των έργων των άλλων.
Δεν έχουμε ορθολογικές ενδείξεις ότι υπάρχει ένας άλλος κόσμος, αλλά έχουμε μια σαφή αίσθηση ότι ο άνθρωπος δεν υπάρχει μόνο για παραγωγή και κατανάλωση.
Η μόνη σίγουρη οδός παραγωγής ευπόρων είν’ να τρελάνουν τους φτωχούς μετά δυσβαστάκτων φόρων.
Αποκλειστικός σκοπός της παραγωγής είναι η κατανάλωση.
Όπως η βιομηχανική μαζική παραγωγή χρειάζεται την τυποποίηση των εξαρτημάτων, έτσι και η κοινωνική διαδικασία χρειάζεται την τυποποίηση των ανθρώπων. Και αυτή η τυποποίηση ονομάζεται ισότητα.