Η ζωή είναι ευχάριστη.Ο θάνατος είναι γαλήνιος. Το πρόβλημα είναι η μετάβαση.
Δεν είναι ο θάνατος που πρέπει να φοβάται κανείς. Το να μην ξεκινήσει να ζει πρέπει να φοβάται.
Ο θάνατος δεν είναι κάτι τραγικό. Σε 100 χρόνια δεν θα απασχολεί κανέναν από μας.
Ο θάνατος μου ψιθυρίζει στο αυτί: «Ζήσε γιατί έρχομαι».
Ο σύντομος θάνατος είναι το καλύτερο τέλος για την ανθρώπινη ζωή.
Ο θάνατος, είναι μοναχικός. Είναι το πιο μοναχικό γεγονός στη ζωή ενός ανθρώπου.
Ο θάνατος είναι αποτρόπαιος. Αλλά και η ζωή είναι. Τα πάντα μορφάζουνε.
Τον έρωτα όχι, όχι εσύ, Ανάγκη, τον έρωτα τον έπλασε ο Θάνατος, από άγρια περιέργεια να εννοήσει τι είναι ζωή.
Η ζωή και ο θάνατος και αναμεσίς η Τέχνη.
Όταν έρχεται ο θάνατος, δεν είναι η τρυφερότητα για την οποία μετανιώνουμε, αλλά η σκληρότητά μας.
Κάθε αποχωρισμός είναι ένας μικρός θάνατος.
Το πιο φοβερό από τα κακά, ο θάνατος, δεν είναι τίποτε για εμάς – στον βαθμό που όσο υπάρχουμε, δεν είναι παρών· κι όταν πάλι είναι παρών εκείνος, τότε δεν υπάρχουμε εμείς. Άρα ο θάνατος δεν υπάρχει ούτε για τους ζωντανούς ούτε για τους πεθαμένους – εφόσον για τους πρώτους δεν υπάρχει, ενώ οι άλλοι δεν υπάρχουν πια
Για εκείνον που κατανόησε πραγματικά ότι δεν υπάρχει τίποτε το φρικτό στο να μη ζει, δεν υπάρχει τίποτε το φριχτό στο να ζει. Επομένως, είναι ανόητος όποιος λέει ότι φοβάται το θάνατο, όχι επειδή θα υποφέρει όταν έρθει ο θάνατος, αλλά επειδή υποφέρει στη σκέψη ότι θα έρθει.
Ένας άνθρωπος έχει μόνο έναν τρόπο να είναι αθάνατος στη γη: πρέπει να ξεχνάει ότι είναι θνητός.
Η ζωή όλη είναι μια φασαρία. Μόνο ο θάνατος δεν είναι. Ζωή είναι όταν λύνεις το ζωνάρι σου και ζητάς φασαρίες.
Ο καλύτερος θάνατος είναι ο απροσδόκητος.
Ἂς μὴ μοῦ δώσῃ ἡ μοῖρα μου εἰς ξένην γῆν τὸν τάφον· εἶναι γλυκὺς ὁ θάνατος μόνον ὅταν κοιμώμεθα εἰς τὴν πατρίδα.
Δυο θάλασσες με κυνηγούν: η ζωή και ο θάνατος.
Βαρειά κουβέντα του Θεού ο θάνατος.
Όσο κρατήσει η ζωή κρατεί κι ο θάνατος.
Θάνατος είναι οι κάργες που χτυπιούνται/ στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,/ θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται/ καθώς να καθαρίζουνε κρεμμύδια.
Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι,/ με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους,/ ο ελαιώνας γύρω η θάλασσα κι ακόμη/ ο ήλιος θάνατος μες στους θανάτους.
Θάνατος ο αστυνόμος που διπλώνει/ για να ζυγίσει μια «ελλιπή» μερίδα,/ θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι/ κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.
Επιτρέψτε μου να κατανοήσω- αυτό που δεν καταλαβαίνω- στην άκρη του ποταμού- ο θάνατος με γυαλίζει- με πέτρες.
Η ποικιλία είναι ζωή, η ομοιομορφία είναι θάνατος.
Ο θάνατος δεν είναι κάτι πολύ σοβαρό. Ο πόνος, είναι.
κάθε γέννα πρέπει να τη σφραγίζει ένας θάνατος
Ελευθερία ή Θάνατος
Ο θάνατος είναι μια περίπτωση εντελώς προσωπική, ατομική. Ομως υπάρχει ιστορική προοπτική. Υπάρχει το πριν και το μετά.
Η παιδική ηλικία είναι ένα βασίλειοστο οποίο δεν υπάρχει θάνατος.
Ο θάνατος και ο έρωτας είναι τα δυο φτερά που μεταφέρουν τον άνθρωπο στον Παράδεισο.
Η αρρώστια, η παραφροσύνη και ο θάνατος ήταν οι άγγελοι που περιτριγύριζαν την κούνια μου και με ακολουθούν σε όλη μου την ζωή.
Και, στο τέλος, ο θάνατος είναι απλώς ένα σύμπτωμα ότι υπήρξε ζωή.
Ελευθερία ή Θάνατος.
Είναι περισσότερο τα γηρατειά παρά ο θάνατος το αντίθετο της ζωής. Τα γηρατειά είναι η παρωδία της ζωής, ενώ ο θάνατος μετατρέπει τη ζωή σε πεπρωμένο: με κάποιο τρόπο την διατηρεί δίνοντας της την απόλυτη διάσταση. Ο θάνατος, με τον καιρό, εξαφανίζεται.
ο θάνατος για μένανε θε να ’ρθει ωραίος! Σαν τη ζωή μου, έτσι κι αυτός δε γίνεται να είναι τυχαίος.
Η ζωή είναι μια μεγάλη ανατολή. Δεν βλέπω το λόγο γιατί ο θάνατος να μην είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Έχετε ειρήνη στο σπίτι της δικής σας ύπαρξης και ούτε ο θάνατος δεν θα είναι σε θέση να σας αγγίξει.
Ο θάνατος είναι μια στιγμή. Και η ζωή τόσες πολλές...
Η ζωή είναι αμφιβολία, και η πίστη χωρίς αμφιβολία είναι, δίχως άλλο, θάνατος.
Ο θάνατος προσδιορίζει την ζωή.
Είναι σωστός θάνατος, όταν θυμάσαι τις ευχάριστες μέρες που δεν θα ξανάρθουν".
Ο θάνατος είναι το ξεκίνημα από κάτι.
Ο άνθρωπος είναι θνητός με τους φόβους του, και αθάνατος με τις επιθυμίες του.
Ο θάνατος είναι μια στιγμή, η ζωή χίλιες.
Θάνατος είναι η συνέχιση της ζωής χωρίς εμένα.
Κάθε μέρα είναι μια μικρή ζωή. Κάθε ξύπνημα μια μικρή γέννηση, κάθε καθάριο πρωινό μια μικρή νεότητα, κάθε πλάγιασμα για ύπνο ένας μικρός θάνατος.
Αλλ’ εσθ’ ο θάνατος λοίσθος ιατρός κακών, (Και είναι ο θάνατος ο τελευταίος θεραπευτής των δεινών.
Όσο έχω επιθυμίες, έχω λόγους να ζω. Η ικανοποίηση είναι θάνατος.
Ο Θάνατος δεν είναι όταν σβήνουν τα φώτα. Είναι το σβήσιμο της λάμπας επειδή ήρθε η αυγή.
Ο θάνατος δεν θα έχει άραγε περισσότερα μυστικά να μας αποκαλύψει από ό,τι η ζωή;
Ωραίος ο ύπνος, ακόμη καλύτερος ο θάνατος, το θαύμα θα ήταν να μην γεννηθεί κανείς καθόλου.