Από την γέννησή μας ως το θάνατό μας έχουμε ανάγκη να αγαπούμε και να μας αγαπούν. Σε όλη μας τη ζωή η υγεία μας και η ευτυχία μας εξαρτώνται από την ικανότητά μας να ικανοποιούμε αυτή την ανάγκη.
Δεν ξέρω τι πάει να πει ευτυχία. Για µένα καταλληλότερη λέξη είναι η «πληρότητα». Να αισθάνεσαι μέσα σου «γεμάτος»
Το να μάθει κανείς πώς να συμπεριφέρεται ως γονιός είναι πιο δύσκολο από το να εκπαιδευτεί για τον πόλεμο.
Πολλοί γονείς προετοιμάζουν τα παιδιά τους για μία πραγματικότητα, η οποία δεν υπάρχει, δηλ. με το να πραγματοποιούν τις επιθυμίες τους, να τα κανακεύουν υπερβολικά, να τα κάνουν να πιστεύουν ότι είναι πρίγκιπες-πριγκίπισσες κι ο κόσμος είναι εδώ, για να τα ικανοποιεί.
Τα συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν αποθηκεύονται στο σώμα. Έχουμε ψυχοσωματικές αρρώστιες γιατί είμαστε ψυχοσωματικοί. Η αιτία του καρκίνου οφείλεται σε μια απώλεια. Το ξέρουμε από τον Ιπποκράτη. Ένας άνθρωπος θα νοσήσει επειδή είναι εχέμυθος, εσωστρεφής, πολύ κτητικός, έχει πολύ μεγάλη ανάγκη για έλεγχο, φόβο μην χάσει, μην χάσει ό,τι κατέχει. Όσοι δεν αφήνουν να εκδηλωθεί η θλίψη για μια απώλεια απειλούνται πολύ σοβαρά. Το υγιές πένθος αποκλιμακώνεται. Ένα πένθος δεν τελειώνει και δεν μπορεί να τελειώσει ποτέ. Μπορεί όμως να είναι υγιές, όχι παθολογικό. Πρέπει να μιλήσετε πολύ σε ανθρώπους που σας ακούν με τα σωθικά τους…».
Ο άνθρωπος είναι ο συνδυασμός του μεγαλείου και της κατάντιας.
Τα παιδιά, λοιπόν, μαθαίνουν να παίρνουν, να παίρνουν, να παίρνουν, αλλά δεν έχουν ιδέα, ως ενήλικες αργότερα, τι σημαίνει να δίνουν.
Η αγάπη όχι μόνο δεν αγοράζεται, αλλά ούτε καν ζητιέται. Η αγάπη μόνο προσφέρεται. Βασικό στοιχείο της αγάπης είναι ότι δεν έχει όρους και ανταλλάγματα.
Είτε μας αγαπούν είτε όχι , για να αισθανόμαστε ότι έχουμε αξία ,χρειάζεται να αξιολογούμε τη συμπεριφορά μας και να την βελτιώνουμε αν είναι κατώτερη από αυτή που θα μπορούσε να είναι.
Ο πραγματικά ώριμος άνθρωπος είναι εκείνος που εκτιμά σωστά τις συνέπειες των πράξεών του.
Οι άνθρωποι δεν ενεργούν ανεύθυνα επειδή είναι άρρωστοι , αλλά είναι άρρωστοι επειδή λειτουργούν ανεύθυνα.
Ο άνθρωπος έχει την δυνατότητα να αρνηθεί την πραγματικότητα , να συμβιβαστεί με την πραγματικότητα ή να προσπαθήσει να την αλλάξει και αν δεν τα καταφέρει , να μην επιτρέψει να τον παραμορφώσει.
Ο ψυχοθεραπευτής λειτουργεί σαν τους πιο επικίνδυνους γονείς εξευμενίζοντας κολακεύοντας και νανουρίζοντας διαρκώς τον ψυχοθεραπευόμενο . Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο ο μεν ψυχοθεραπευτής εξασφαλίζει μακροχρόνιο και σταθερό εισόδημα , ο δε ψυχοθεραπευόμενος χάνει την ζωή του.