Έρως εύκολος και άνευ δυσκολίας, δεν έχει γόητρα ποσώς δεν έχει ποικιλίας.
Το κτήνος στην αναίδειαν τον άνθρωπον δεν φθάνει.
Ο άνθρωπος τον άνθρωπον αιώνια γελά.
Ως πότε τέλος πάντων θα λέγωμεν «ως πότε»;
Αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
Ο νόμος γράφει «ποτέ μην κλέψεις, μηδέ πεντάρα μηδέ βελόνι», αλλ’ όταν έλθουν τοιαύται σκέψεις, καθείς τον νόμο φασκελώνει.
Ανάθεμα τα γηρατειά!… βογγώ λαχανιασμένος και τίποτα δε βρίσκεται για να με ξεκουράσει… ας είναι δεκατέσσαρες φορές αφορισμένος εκείνος όπου εύχεται ανθρώπου να γεράσει.