Ο άνθρωπος χρειάζεται ένα πράμα περισσότερο κι απ’ το ψωμί. Να βρει στη ζωή ένα σκοπό.
Όλοι οι άνθρωποι είναι θανατοποινίτες, μα το ξεχνούνε.
Δίκιο, ομορφιά, δίψα της αλήθειας, είναι πράματα ανυπόστατα για το θεριό. Ίσκιοι! Για τον άνθρωπο, οι ίσκιοι αυτοί είναι τα δείγματα της ανθρωποσύνης του…
Οι λαχτάρες φουσκώνουν το στήθος μου καθώς σπόροι το νοτερό χώμα. Ένα δάσος φυσάει πάνω απ’ τα μαλλιά μου!... Με προσμένει ένα αύριο λιτό και πλούσιο σαν ψωμί μουσκεμένο στο κρασί, στοχασμοί και πράξεις τυπωμένοι από τη βούλα της αιωνιότητας.