Όταν αλλάζεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, αλλάζουν αυτά που βλέπεις.
Η επιστήμη πρoοδεύει με μια κηδεία κάθε φορά.
«Δεν είναι η κατοχή της αλήθειας, αλλά η επιτυχία που παράγει η αναζήτηση της, που εμπλουτίζει τον ερευνητή και του φέρνει ευτυχία».
Η επιστήμη δε γίνεται να λύσει το ύψιστο μυστήριο της φύσης. Και αυτό επειδή, σε τελευταία ανάλυση, εμείς οι ίδιοι είμαστε μέρος του μυστηρίου που προσπαθούμε να επιλύσουμε.
Από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε; Αυτό είναι το μεγάλο, ασύλληπτο ερώτημα, το ίδιο για όλους μας. Η επιστήμη δεν έχει απάντηση σ’ αυτό.
Όλη η ύλη προέρχεται και υπάρχει μόνο λόγω μιας Δύναμης. Πρέπει να υποθέσουμε ότι πίσω από αυτή τη Δύναμη υπάρχει μια συνειδητή και ευφυής διάνοια. Αυτή η διάνοια είναι το πλέγμα όλης της ύλης.
Το πείραμα είναι το μόνο μέσο γνώσης που έχουμε στη διάθεσή μας. Όλα τα άλλα είναι ποίηση, φαντασία.
«Αυτός είναι ένας από τους παλαιότερους γρίφους του ανθρώπου. Πώς μπορεί να εναρμονιστεί η ανεξαρτησία της ανθρώπινης θέλησης με το γεγονός ότι είμαστε αναπόσπαστα μέρη ενός σύμπαντος που υπόκειται στην άκαμπτη τάξη των νόμων της φύσης;