Νομίζω τους ανθρώπους ουκ εν τη οικία τον πλούτον και την πενίαν έχειν, αλλ’ εν ταις ψυχαίς. (Ο πλούτος και η φτώχεια του ανθρώπου δεν βρίσκεται στο σπίτι του αλλά στην ψυχή του).
Η μεν ευταξία σώζειν δοκεί, η δε αταξία πολλούς ήδη απολώλεκε. (Η μεν τάξη φαίνεται πως σώζει, η αταξία δε πολλούς έχει καταστρέψει).
Σφαλερόν εστι τό άν μή οίδε τις ταύτα ή λέγειν ή πράττειν. (Είναι λάθος να λες ή να πράττεις αυτό που δεν ξέρεις).
Λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα ουδέν εστι. (Λίθοι και πλίνθοι και ξύλα και κεραμίδια από μόνα τους δεν κάνουν ένα σπίτι. Απαιτείται οργάνωση)
Η μεν του σώματος ισχύς γηράσκει, η δε της ψυχής ρώμη αγήραστος εστίν. (Η δύναμη του σώματος γερνάει, η δύναμη της ψυχής μένει αγέραστη).
Πολύ κρείττων εστίν ο της ψυχής ή ο του σώματος έρως. (Ισχυρότερος ο έρωτας της ψυχής από τον έρωτα του σώματος).
Νόμιζε την πατρίδα οίκον, τους δε πολίτας εταίρους. (Να σκέφτεσαι την πατρίδα σπίτι σου και τους συμπολίτες συντρόφους σου).
Πρέπει να χορεύει όποιος θέλει να έχει σώμα αρμονικό και υγιές.