ο θάνατος για μένανε θε να ’ρθει ωραίος! Σαν τη ζωή μου, έτσι κι αυτός δε γίνεται να είναι τυχαίος.
«…Θεέ μου! Δος μου δύναμη λίγο να ζήσω ακόμη, να ιδώ ξανά την άνοιξη και τ’ άγιο καλοκαίρι».
Ώσπου μια μέρα, ξαφνιασμένη, έντρομη, κατάλαβα πως θα γινόμουν μητέρα!