θέλει αγάπη για να δεις αυτό που βρίσκεται πίσω απ’ το προσωρινά άσχημο. Και αν το άγνωστο δεν είναι οφθαλμοφανές, θέλει προσπάθεια πρώτα για να το γνωρίσεις..
…εγώ μιλάω και μιλάω..όμως ο ακροατής συγκρατεί μόνο τις λέξεις που περιμένει… Αυτό που κυβερνάει την αφήγηση δεν είναι η φωνή : είναι το αυτί.
Aλλά και το πιο απροσδόκητο όνειρο είναι ένας οιωνός που κρύβει έναν πόθο ή το αντίθετό του ..ένα φόβο. Οι πόλεις, όπως και τα όνειρα,είναι καμωμένες από πόθους και φόβους
Ενώ ετοίμαζαν το κώνειο, ο Σωκράτης μάθαινε μια μελωδία στον πλαγίαυλο. «Σε τι θα σου χρησιμεύσει;» τον ρώτησαν. «Μα να μάθω αυτή τη μελωδία πριν πεθάνω».
Στην αγάπη, όπως και στο καλό φαΐ, η ηδονή είναι ζήτημα υψίστης λεπτότητας.
Κανείς δεν δίνει σήμερα τόση αξία στη λογοτεχνία, όσο τα ολοκληρωτικά καθεστώτα.
Κλασικό είναι ένα βιβλίο που ποτέ δεν έχει ολοκληρώσει αυτά που έχει να πει.