Ελύτης

Επιλεγμένα αποφθέγματα

1911 - 1996 (85)

Ελύτης
20 αποφθέγματα
Απόφθεγμα 1

Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά.

Απόφθεγμα 2

Τα τρία Τ της επιτυχίας: Ταλέντο, Τόλμη, Τύχη.

Απόφθεγμα 3

Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις.

Απόφθεγμα 4

Το άπειρο υπάρχει για μας όπως η γλώσσα για τον κωφάλαλο.

Απόφθεγμα 5

Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.

Απόφθεγμα 6

Χαράξου κάπου με οποιονδήποτε τρόπο και μετά σβήσου πάλι με γενναιοδωρία...

Απόφθεγμα 7

Η λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε.

Απόφθεγμα 8

Και η Ποίηση πάντοτε είναι μία όπως ένας είναι ο ουρανός. Το ζήτημα είναι από πού βλέπει κανείς τον ουρανό.Εγώ τον έχω δει από καταμεσίς της θάλασσας.

Απόφθεγμα 9

Για να πατάς στέρεα στη γη, πρέπει το ένα πόδι σου να είναι έξω από τη γη.

Απόφθεγμα 10

Δυστυχώς και η Γη με δικά μας έξοδα γυρίζει.

Απόφθεγμα 11

Βαρύς ο κόσμος να τον ζήσεις, όμως για λίγη περηφάνια το άξιζε.

Απόφθεγμα 12

Αλλά με τις ξόβεργες μπορεί να πιάνεις πουλιά, δεν πιάνεις ποτέ το κελαηδητό τους. Χρειάζεται η άλλη βέργα, της μαγείας, και ποιος μπορεί να την κατασκευάσει αν δεν του 'χει από μιας αρχής δοθεί;

Απόφθεγμα 13

Η αλήθεια βγαίνει χυτή σαν το νιόκοπο άγαλμα, μόνον μέσ' από τα καθάρια νερά της μοναξιάς• κι η μοναξιά της πένας είναι από τις πιο μεγάλες.

Απόφθεγμα 14

Την αλήθεια την «φτιάχνει» κανείς ακριβώς όπως φτιάχνει και το ψέμα.

Απόφθεγμα 15

Ψαρεύοντας έρχεται η θάλασσα, κι είναι στη μυρωδιά της μέσα που το ψάρι αστράφτει, μάταια μην ψάχνεις, Κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα.

Απόφθεγμα 16

Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να μη σε βλέπουμε!

Απόφθεγμα 17

Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική. Το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.

Απόφθεγμα 18

Ό,τι αγαπώ γεννιέται αδιάκοπα Ό,τι αγαπώ βρίσκεται στην αρχή του πάντα.

Απόφθεγμα 19

Το ελάχιστο θέλησα και με τιμώρησαν με το πολύ.

Απόφθεγμα 20

Πρόσεχε να προφέρεις καθαρά τη λέξη θάλασσα έτσι που να γυαλίσουν μέσα της όλα τα δελφίνια Κι η ερημιά πολλή που να χωρά ο θεός