Η ανθρώπινη ιστορία είναι, στην ουσία της, μια ιστορία ιδεών.
Η ανθρώπινη ιστορία γίνεται όλο και περισσότερο ένας αγώνας δρόμου ανάμεσα στην εκπαίδευση και την καταστροφή.
Το παρελθόν δεν είναι παρά η αρχή μιας αρχής, και όλα όσα υπάρχουν ή υπήρξαν δεν είναι παρά το λυκόφως της αυγής.
Η ηθική αγανάκτηση είναι ζήλια με φωτοστέφανο.
Οι λαβίδες του νου μας είναι αδέξιες λαβίδες και συνθλίβουν λίγο την αλήθεια καθώς προσπαθούν να την πιάσουν.
Το έγκλημα και οι κακές ζωές αποτελούν μέτρο της αποτυχίας ενός κράτους· σε τελική ανάλυση, κάθε έγκλημα είναι έγκλημα της κοινότητας.
Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον Χρόνο και στις τρεις διαστάσεις του Χώρου, παρά μόνο ότι η συνείδησή μας κινείται κατά μήκος του.
Προσαρμοστείτε ή αφανιστείτε· τώρα όπως πάντα, αυτή είναι η αδυσώπητη επιταγή της Φύσης.
Με απέραντη αυταρέσκεια οι άνθρωποι πηγαινοέρχονταν πάνω σε αυτή τη γη, απορροφημένοι στις μικρές τους υποθέσεις, βέβαιοι για την κυριαρχία τους πάνω στην ύλη.