Η κοινωνικότητα, πού ολοένα αυξαίνει μέσα στον πολιτισμό επιβάλλει στην παιδεία να καλλιεργή συστηματικά το πνεύμα τής ομαδικής εργασίας, τής ευθύνης, τής κοινωνικής αλληλεγγύης, του καθολικού ανθρωπισμού.
Την παιδεία πρέπει να κυβερνάη πνεύμα επιστημονικό, η εξελιχτική αντίληψη του φυσικού και του ιστορικού ‘‘γίγνεσθαι’’, η κατανόηση και κυριάρχηση του φυσικού και ηθικού κόσμου.
Η παιδεία πρέπει να προπαρασκευάζη όλους τούς πολίτες, αγόρια και κορίτσια, με απόλυτη, οργανικά εκφρασμένη, αμεροληψία και ισότητα και αντίστοιχα με τις φυσικές ικανότητές τους, για τη ζωή και με τη ζωή.
Το να κάμη τον άνθρωπο ικανό με βάση τη δημιουργική εργασία και την κοινωνική δικαιοσύνη να υψωθή μαζί με το κοινωνικό σύνολο προς την ελευθερία και τη χαρά τής ζωής, αυτός είναι ό ιδανικός σκοπός τής αγωγής.