Ο σοσιαλισμός είναι καλύτερος από τον καπιταλισμό μονάχα αν αλλάξει εργαλεία.
Το ζητούμενο είναι η υπέρβαση της κοινωνίας της εργασίας, για χάρη της κοινωνίας του ελεύθερου χρόνου, όπου η δημιουργικότητα με την μορφή της αυτοπαραγωγής θα δίνει νόημα στην ανθρώπινη ζωή.
Τα μέσα παραγωγής του καπιταλισμού είναι μέσα κυριαρχίας, μέσω της διαίρεσης, της οργάνωσης, και της ιεράρχησης των υποχρεώσεων που είτε επιβάλλει είτε επιτρέπει.
Η εργατική τάξη δεν μπορεί να οικειοποιηθεί τα μέσα παραγωγής εφόσον από αυτά είναι κυριαρχημένη, διαρθρωμένη και λειτουργικά διαιρεμένη. Αν τα σφετεριζόταν χωρίς να τα αλλάξει ριζικά, θα κατέληγε να αναπαράγει το ίδια σύστημα κυριαρχίας (όωπς στις σοβιετικές χώρες)
Ο κομμουνισμός δεν είναι ούτε η πλήρες απασχόληση ούτε ο μισθός για όλους, είναι ο περιορισμός της εργασίας με την κοινωνικά και ιστορικά συγκεκριμένη μορφή που έχει στον καπιταλισμό.
Η γνώση, η πληροφορία, είναι από τη φύση τους κοινά αγαθά που κανονικά ανήκουν σε όλους, που δεν μπορούν να εμπορευματοποιηθούν ή να γίνουν ιδιωτική ιδιοκτησία χωρίς να ακρωτηριαστεί η χρησιμότητα τους.