Είμαστε όλοι θνητοί, μέχρι το πρώτο φιλί και το δεύτερο ποτήρι κρασί.
Κάθε άνθρωπος είναι τόσο μικρός όσο ο φόβος που αισθάνεται και τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που επιλέγει.
Όλο και περισσότερο μετατρεπόμαστε σε μηχανές των μηχανών μας και σε εργαλεία των εργαλείων μας.
Ο ενθουσιασμός είναι σαν βιταμίνη Ε που βγαίνει από μία Ελληνική λεξούλα που σημαίνει "να έχεις τους Θεούς μέσα σου" Κάθε φορά που βρίσκω πως οι Θεοί είναι μέσα σε έναν ή σε πολλούς, στα πράγματα, στη φύση, στα βουνά, στα ποτάμια, αυτό περιμένω να με πείσει πως η ζωή αξίζει τον κόπο.
Αν το παρελθόν δεν έχει τίποτε να παραδώσει στο παρόν, τότε θα ήταν καλύτερα ν’ αφήσουμε την Ιστορία να κοιμάται στην ντουλάπα, όπου το σύστημα κρύβει τις παλιές του μεταμφιέσεις
«Η ελευθερία του να υπακούς δεν είναι ελευθερία. Το έθνος που υπακούει δεν είναι πια έθνος: είναι η ηχώ ξένων φωνών, είναι η σκιά άλλων σωμάτων»
«Η χειρότερη μοίρα ανθρώπου και έθνους είναι η αμνησία. Η Λατινική Αμερική υποφέρει εξαιτίας της».
Δεν πιστεύω στη φιλανθρωπία, αλλά στην αλληλεγγύη. Η πρώτη είναι καθετοποιημένη – πηγαίνει από ψηλά προς χαμηλά. Η δεύτερη είναι οριζόντια. Σέβεται τον άλλο άνθρωπο. Και μας θυμίζει πως Εγώ είμαι ένα άλλο Εσύ.