Τίποτε δεν είναι πιο αργό από την πραγματική γέννηση του ανθρώπου.
Το μεγάλο λάθος μας είναι πώς προσπαθούμε να αποσπάσουμε από τον καθένα αρετές που δεν έχει, παραμελώντας να του καλλιεργήσουμε εκείνες που έχει.
Ένας από τους καλύτερους τρόπους να πλάσουμε ξανά τη σκέψη ενός ανθρώπου, είναι να ανασυγκροτήσουμε τη βιβλιοθήκη του.
Ο θάνατος είναι αποτρόπαιος. Αλλά και η ζωή είναι. Τα πάντα μορφάζουνε.
Ήξερα ότι το καλό, όπως και το κακό, γίνεται ρουτίνα, το προσωρινό τείνει να αντέχει στον χρόνο, ότι ήταν εξωτερικά διαπερνάει προς τα μέσα, και η μάσκα, σε κάποια δεδομένη χρονική στιγμή, γίνεται το ίδιο το πρόσωπο.
Αποδεικνύεται πολύτιμο, οτιδήποτε κάνεις κανείς για τον εαυτό του χωρίς την σκέψη στο κέρδος.
Η ευτυχία είναι ένα έργο τέχνης: το μικρότερο σφάλμα την παραποιεί, ένας δισταγμός την μεταβάλλει, η μείωση της έντασης την φθείρει, η παραμικρή βλακεία την αποκτηνώνει.
Πραγματικός τόπος γέννησης μας είναι εκείνος στον οποίο βλέπουμε για πρώτη φορά με καθαρό μάτι τον εαυτό μας. Πρώτες μου πατρίδες ήτανε τα βιβλία. Σ’ ένα μικρότερο βαθμό, τα σχολεία.
Ένα άγγιγμα τρέλας, είναι νομίζω, σχεδόν πάντα απαραίτητο για την κατασκευή ενός πεπρωμένου.
Δεν πιστεύω όπως πιστεύουν, δεν ζω όπως ζουν, δεν αγαπώ όπως αγαπούν. Θα πεθάνω όπως πεθαίνουν.