Ο μεν λόγος θαυμαστός, ο δε λέγων άπιστος.

λέγεται

Για κάποιον που λέει όμορφα και καλά λόγια, τα οποία ωστόσο είναι τόσο υπερβολικά ώστε δεν γίνονται πιστευτά.